Monday, August 6, 2018

මහා ගල් පර්වත තුනක දිගේ තනිව දිය අගලක් කපා ගමකට ජලය දුන් විස්මිත මිනිසෙක්...

අභියෝගයන්ට මුහුන දීමේ හැකියාව සෑම පුද්ගලයෙකුටම නැති උවද ඇතැම් පුද්ගලයින් අභියෝගයන් ජයගන්නේ ලොවම විස්මයට පත් කරමින්..ඒ අයුරින් පානීය ජලය නැති ගම්මානයකට පුරා වසර 36 වෙහෙස වී තන්ජ් කලුගල් කන්දක ඇලක් කපා ඒ දිගේ ගමට ජලය ගෙන ගමටම ජලය හිමි කරදුන් එක් විශිෂ්ඨයකු පිලිබද චීනයෙන් වාර්ථා වනවා..චීනයේ ඩේෂූ පලාතේ හුවාන් ඩාපා නම් ගම්මානය පානීය ජලය අහිමිව සියවස් ගණනාවක් පුරා පීඩා විදි මිනිසුන් සිටි ගම්මානයක් ..නමුත් මෙම ගමට ඉහලින් පාෂාණ කදු තුනක් පැවති අතර එහි අවසාන කදු මුදුනේ පිරිසිදු ජලය පිරි විශාල ජලාශයක් පැවතියා..


ගම්මානයේ සිට කි.මී 10 පමණ දුරට වන්නට මෙම ජලාශය කදු මුදුනේ පිහිටි බැවින් එයින් ජලය ලබා ගැනීමට කන්ද තරණය කිරීමට ගම්මුන්ට සිදු වුනා..එය අතිශයින් දුෂ්කරවූත් වෙහෙසකාරී වූත් අවධානම් සහගත වූත් ගමනක්..වතුර පනිට්ටුවක් ලබාගැනීමට වුවද කි.මී 10 දුර ගෙවා කන්ද නැග බැසීමට මෙම අසරණ ගැමියන්ට සිදුවුනා..

නමුත් මීට වසර 36 කට පෙර විශිෂ්ඨ මිනිසකු තම ගමට ජලය ලබා ගැනීමට ඉතා වෙහෙසකාරී උත්සහයක නියැලෙන්නට උනා.. මෙය ඵල රහිත ක්‍රියාවක් ලෙස ගම්මුන් මොහුට උසුලු විසුලු කිරීමට පටන් ගත්තා...යූ ගෝන් නම් ඔහු පලමු කදු පන්තියේ පහල කොටසේ සිට ගල් කදුවැටිය හරහා කානුවකට සමාන අගලක් කනින්නට පටන් ගත් අතර ක්‍රම ක්‍රමයෙන් එය තුන්වන කන්ද කරාම සකස් කර කානුව කනින්නට ඔහුට ගතවූ සම්පූර්ණ කාලය වසර 36 ක් තරම් දීර්ඝ වුවා.එතෙක් මෙතෙක් කාලයක් තිස්සේ කිසිම වෙනත් පුද්ගලයකුගේ උපකාරය ලබා නොගන්නට වගබලා ගත්තා..

වසර 36 කට පසු තුන්වන කන්දේ ජලාශයටම සම්බන්ධ කානුවක් පහල ගම්මානය කරා නිම කරන්නට ඔහුට හැකිවුනා..ඇතම් තැන් වල ඔහු සිමෙන්ති යොදා පිලිසකර කලා..අවසානයේ ජලාශයේ සිට ගම්මානය දක්වා පිරිසිදු ජලය ගම්මානය කරා ගෙන එන්නට ඔහුට හැකිවුනා..එන ජලය රැස්කරගැනීමට ගම්මානය කෙලවර ඉදිකල කුඩා ජලාශයක් හරහා වතුර එක් රැස්කර මුලු ගමටම පානීය ජලය ලබාදීමට යූගෝන් කටයුතුකලා.පලලින් කුඩා වුවද දිගින් කි.මී 7. හමාරකටත් වඩා දිගින් යුත් මෙම ඇල මාර්ගය පාශානයෙන්ම කැන සිමෙන්තියොදා සැකසීමට මෙම විශිෂ්ඨ මිනිසා තනිව කටයුතු කලා 1956 ආරම්භ කල මෙය 1995 වසරේ අවසන් කිරීමට යූගෝන්ට හැකි වූවා. පසුකලක මෙම දිය අගල පරීක්ශා කල විද්වතුන් පැවසූවේ එය සාමාන්‍ය මිනිසකු ඉදිකල එකක් බවට විශ්වාස කිරීමට නොහැකි බවයි..
එමෙන්ම කි.මී 7 හමාරක් දිට කි.මී තුනකට වඩා උසකට මෙවන් පාශාන අගලක් තනිව නිර්මාණය කිරීම සිතාගැනුමට නොහැකි බව ඉංජිනේරුවන් පවසනවා..මෙම කුඩා ගම්මානය ඉන්පසු පානීය ජල අර්බුධයකට කිසිදාක ලක් නොවුනු අතර අද අවුරුදු 85 ක් වන යූගෝන් නම් ඒ පුංචි මිනිසා එම ගම්මානයේ මිනිසුන්ගේ සිත් තුල අමරණීය මිනිසකු වූවා..




Thursday, July 26, 2018

කොකා-කෝලා, රසායනික සංයෝග අඩංගු වූ එකම සෝඩා පානය නොවේ.

අවුරුදු 85 කට පෙර නිර්මාණය කරන ලද ලෙමන් සහ දෙහි රසැති 7-Up හි මුල් නාමය වුයේ "Bib-Label Lithiated Lemon-Lime Soda" යන්නයි. එහි සාමාන්‍ය තේරුම වන්නේ "බෝතල් බඳෙහි ලේබලය ඇති ලිතියම් අඩංගු දෙහි-ලෙමන් රසැති සෝඩා" යන්නයි. මනුෂ්‍යන් සඳහා ලිතියම් අඩංගු රසායනික ලවණ වර්ග යොදාගන්නේ මනසේ ඇතිවන ව්‍යාකූළතා සමනය කිරීම පිණිස වෙයි.

භූගතව ඇති ලිතියම් අඩංගු ලවණ වර්ග ද්විපාක්ෂික සංකූලතාවයට (bipolar disorder) මෙන්ම මානසික අවපීඩනයට (depression) ප්‍රතිකාර කිරීම සඳහා දිගු කාලයක් තිස්සේ භාවිතා කරයි. මනෝ චිකිත්සකයෙකු හා කොර්නෙල් විශ්ව විද්යාලයේ මහාචාර්යවරියක වන ඇනා ෆෙල්ස් නිව් යෝර්ක් ටයිම්ස් පුවත්පට සපයන ලද ලිපියකට අනුව, බොහෝ විට පොර්සිලේන් බඳුන්, වීදුරු සහ බැටරි තැනීම සඳහා යොදාගන්නා ලිතියම් අඩු මාත්‍රා වලින් පාණීය ජලය සමග ලබා දුන්විට මිනිසුන්ගේ සියදිවි නසා ගැනීම්, මිනී මැරුම් සහ ලිංගික දූෂණය සඳහා ඇති ප්‍රවණතා අඩුවන බව පවසන්නීය.


ලිතියම් සිට්රේට් අඩංගු මනස වෙනස් කිරීමේ ප්‍රතිඵල සහිත 7-Up සඳහා වෙළඳ පොළේ වැඩිම ආකර්ෂණයක් හිමි විය.

එහෙත්, වදන් 6 කින් සමන්විත දීර්ඝ සන්නාමයකින් යුත් ප්‍රසිද්ධ සෝඩා පානය නිෂ්පාදනය සඳහා එවකට සිටි තරඟ කරුවන් 600 කට වඩා නිෂ්පාදන වියදමක් දැරීමට සිදුවිය. නොබෝ කලකින් එහි නිෂ්පාදකයා වූ චාර්ල්ස් එල්. ග්‍රිග් එය 7 Up ලෙස නම් කළේය.

නමේ සම්භවය පිළිබඳව න්‍යායන් එකිනෙකට වෙනස් වේ. වඩාත්ම තර්කානුකූල පැහැදිලි කිරීම නම් "7" යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ නමේ සඳහන් පරිදි සෝඩා පානය සෑදීම සඳහා යොදාගත් ද්‍රව්‍ය 7 වෙයි; කාබනීකෘත ජලය, රසකාරක, සීනි, පැඟිරි තෙල්; සිට්‍රික් ඇසිඩ්; සෝඩියම් සිට්‍රේට් සහ ලිතියම් සිට්‍රේට් වෙයි.

1948 දී ලිතියම් සිට්‍රේට් භාවිතය රජය විසින් තහනම් කිරීමෙන් පසු එය 7-Up වට්ටෝරුව තුළින් ඉවත් කළ බව සඳහන් වෙයි.


Sunday, July 22, 2018

රන්වන් හස්තය සහිත මිනිසා

1936 දෙසැම්බර් 27 වන දින උපත ලැබූ, ඕස්ට්‍රේලියානු රාජ්‍ය සම්මානලාභී ජේම්ස් ක්‍රිස්ටෝෆර් හැරිසන්, රන්වන් හස්තය සහිත මිනිසා ලෙසද හැඳින්වේ. ඔහුගේ අසාමාන්‍ය සංයුතියක් ඇති රුධිර ප්ලාස්මාව රීසස් රෝගය සඳහා ප්‍රතිකාර කිරීමට ඉවහල් වෙයි. ඔහු සිය ජීවිත කාලය පුරාවට පරිත්‍යාග 1000 කට වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක් කර ඇති අතර, මෙම පරිත්‍යාග රීසස් රෝගයෙන් පෙළුන නූපන් දරුවන් මිලියන 2.4 කට අධික සංඛ්‍යාවකගේ ජීවිත බේරා ඇත. 2018 මැයි මස 11 වන දින ඔහුගේ 1173 වන, එමෙන්ම අවසාන පරිත්‍යාගය කල අතර ඕස්ට්‍රේලියානු ජාතික ප්‍රතිපත්තියට අනුව වයස අවුරුදු 81 කට වඩා වැඩි පුද්ගලයෙකුගෙන් රුධිර පරිත්‍යාග ලබාගැනීම තහනම් වෙයි.


හැරිසන්ගේ වයස අවුරුදු 14 දී, ඔහුගේ පපුවේ බරපතල ශල්‍යකර්මයක් සිදු කළ අතර, රුධිරයේ ලීටර් 13 ක් අවශ්‍ය විය. ශල්‍යකර්මයෙන් පසුව ඔහු මාස ​​3 ක් රෝහලෙහි සිටියේය. තම ජීවිතය බේරා දුන්නේ රුධිරය බව වටහා ගත් ඔහු අනුන්ගේ ජීවිත බේරීම සඳහා තමාද රුධිරය පරිත්‍යාග කරන බවට ඉටා ගත්තේය. එකල පැවති නීතියට අනුව, වයස අවුරුදු 18 ක් සම්පුර්ණ කිරීමෙන් පසු ඔහු රුධිරය පරිත්‍යාග කිරීම ආරම්භ කළේය.

හැරිසන් 1954 දී පරිත්‍යාග කිරීම ඇරඹූ අතර පළමු පරිත්‍යාග කිහිපයෙන් පසුව, ඔහුගේ රුධිරයේ D Rh කාණ්ඩයේ ප්‍රතිදේහජන්‍යයට ප්‍රබල ලෙස ඔරොත්තුදෙන ශක්තිමත් හා ස්ථීර ප්‍රතිදේහ අඩංගු වන බව අනාවරණය විය. මෙම ප්‍රතිදේහ වැඩිදියුණු කිරීමෙන් පසු, Rh (D) සෘණ මව්වරුන්ගේ Rh (D) ධන ළදරුවන් මෙන්ම Rh (D) සාධකය හඳුනා නොගත් ළදරුවන්ගේ ඇතිවන මරණීය සංකුලතා සඳහා ඝර්භනී කාලයේදී මෙන්ම උපතින් පසුවද ප්‍රතිකාර කිරීමට යොදාගනියි.

දැනට ඇස්තමේන්තු කර ඇති පරිදි ඔහුගේ පරිත්‍යාගයන් හි අඩංගු ප්‍රතිදේහ හේතුවෙන්, ඔහුගේ දියණිය වන ට්‍රේසි ඇතුලුව ගර්භනී කාන්තාවන්ගේ ළදරුවන් මිලියන 2.4 ක ජීවිත බේරා ගැනීමට සමත් වී ඇත.

රුධිර ප්ලාස්මාව, රුධිරයට සාපේක්ෂව සති 2 කට වරක් වැනි කෙටි කාලයකින් නැවත පරිත්‍යාග කළ හැකි අතර, 2011 මැයි මාසයේ දී සිය 1000 වැනි පරිත්‍යාගය ලබා දීමට ඔහුට හැකි විය. මෙය වසර 57 ක් තුළ සෑම සතියකට වරක් එක් පරිත්‍යාගයක් ලබා දීම හා සමාන වෙයි.

Monday, July 16, 2018

එළුවන්ගේ ලේ උරාබොන චුපකාබ්රා Chupacabra ....

 ගුප්ත සත්ව විද්‍යාඥයින්ගේ අවධානය යොමුවුණු චුපකාබ්රා Chupacabra කියන සත්වයා වාසය කරන බවට තොරතුරු ලැබෙන්නේ ලතින් ඇමෙරිකාවෙන්. ඒ හැර ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයේ පහළ කොටස්වලින් සහ මෙක්සිකෝවෙන් පවා මෙම අද්භූත සත්වයා ගැන තොරතුරු වාර්තා වුණා. ඒත් බොහොමයක් සත්ව විද්‍යාඥයින් හා වනජීවී ආරක්ෂක නිලධාරීන් ප‍්‍රකාශ කරනුයේ මේ සත්වයා ගැන ලැබෙන ආරංචි බොරු බවත්. මේ සතා හුදෙක් ප‍්‍රවාදයක් බවත්ය.

චුපකාබ්රා කියන්නේ කාටද ?
‘චුපකාබ්රා’ කියන්නේ ස්පාඤ්ඤ වචන දෙකකින් සැදුණු නමක්. ස්පාඤ්ඤ බසින් ‘චුපා’ කියලා කියන්නේ උරා බොනවාටයි. ‘කාබ්රා’ කියන්නේ එළුවාටයි. රාත‍්‍රී කාලයේ ඇවිත් එළුවන් සහ ගොවිපළ වෙනත් සතුන් මරා ඔවුන්ගේ ලේ උරා බොන නිසා මෙම අද්භූත සත්වයා හඳුන්වන්නේ ‘චුපකාබ්රා’ කියලයි.

චුපකාබ්රාගේ හැඩරුව
ලතින් ඇමෙරිකානුවන් මෙම සත්වයාට දක්වන්නේ විශාල බියක්. ඒ නිසාම ඇසින් දුටු සාක්ෂි අනුව මේ සත්වයාගේ බාහිර පෙනුම විවිධයි. හැබැයි මේ සත්වයා දුටු හැම කෙනෙක්ම පොදුවේ කියන කරුණු කීපයක්ම තියෙනවා. ඒ අනුවයි මේ සත්වයාගේ පෙනුම තීරණය කර ඇත්තේ. මේ සත්වයා ප‍්‍රමාණය කුඩා වලහෙක් වගෙයි. දිගු වලිගයක් ඇති අතර බෙල්ල පසුපස සිට වලිගය කෙළවර තෙක්ම උල් කටු පිහිටා තියෙනවා උරගයෙක් වගේ. මොහුගේ සම කොළ සහ අළු පාටයි. සිරුර කොරපොතුවලින් පිරිලා. දෙපයින් ගමන් කරන මේ සත්වයාගේ උස අඩි මීටර 1 හෝ 1.2 ක් විතර ඇති. මේ සතාට දෙපයින් යනවා වගේ ම කැන්ගරුවෙක් මෙන් පැන පැන යාමේ හැකියාවකුත් තියෙනවා. එක් වරක් අඩි 20 ක් ඈතට පැනීමට හැකි වූ බව එක් ඇසින් දුටු වාර්තාවක සඳහන්. සමහරුන් කියන විධියට මෙම සත්වයාගේ මුහුණ මනුෂ්‍යයෙකුගේ වගෙයි. ලොකු කළු පාට ඇස් සහිත හිස සිරුරේ ප‍්‍රමාණයට වඩා විශාලයි. තවත් සමහරුන් කියන්නේ මෙම සත්වයාට ඇත්තේ බල්ලකු සමාන මුහුණක් බවයි. දෙකට බෙදුණු දිවක් ද උල් දත් ද ඇති බව තවත් සමහරුන් කියනවා. බියට පත් වූ විට සර්පයකු මෙන් පිඹිනවා. ඒ වගේ ම ඇඟ කිළිපොලා යන තරමේ කෑ මොර දීමක් කරනවා. ඉන්පසු ඌ ගෙන්දගම් ගඳ වැනි සැර අමිහිරි ගඳක් නිකුත් කරමින් ඒ ස්ථානයෙන් පලා යනවා. සමහර වාර්තාවලට අනුව චුපකාබ්රා කෑ මොර දෙන විට උගේ ඇස් දීප්තිමත් වී රතු පැහැයෙන් දිලිසෙන්නට පටන් ගන්නවා. එය දකින්න අය බියෙන් ගල් ගැසෙන බවත් තවත් වාර්තාවල සඳහන් වෙනවා. සමහර වාර්තාවලට අනුව නම් චුපකාබ්රාට වවුලකුගේ මෙන් සමින් සැදුණු පියාපත් යුගලයක් ද තියෙනවා.

අතීත තොරුතුරු
ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයේ පහළ කෙළවරේ සහ මෙක්සිකෝවෙන් ‘චුපකාබ්රා’ ගැන තොරතුරු ප‍්‍රසිද්ධ වීමට කලින් මුලින්ම ‘චුපකාබ්රා’ ගැන තොරතුරු අසන්ට ලැබුණේ 1990 වසරේදී පමණ පුවර්ටෝ රීකෝ නුවරිනුයි. ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදයේ මේන් නුවර සිට ලතින් ඇමෙරිකාවේ චිලී රාජ්‍යය දක්වාම මේ සත්වයා දුටු බවට සාක්ෂි ලැබී තියෙනවා. චුපකාබ්රා කළ පහරදීමක් සම්බන්ධව මුලින්ම තොරතුරු වාර්තා වුණේ 1995 වසරේ පුවර්ටෝ රීකෝවලිනුයි. මෙම පහරදීමේදී බැටළුවන් 8 දෙනෙක් මරා දමා තිබුණා. ඒ හැම බැටළුවකුගේම පපුව මැද උල් දත් පාරවල් වැනි සිදුරු තුනක් දක්නට ලැබුණා. ඒ වගේම මේ හැම බැටළුවකුගේම සිරුරේ ලේ සම්පූර්ණයෙන්ම ඉවත් වෙලයි තිබුණේ.

මෝකා නුවරට ආ වැම්පයරයා
1995 වසරේ පුවර්ටෝ රීකෝවලින් වාර්තා වූ බැටළු ඝාතනය හා උන්ගේ ලේ උරාබීමේ සිදුවීම ගැන වැඩිදුර සෙවීමේදී ගුප්ත සත්ව විද්‍යාඥයින්ට දැන ගන්න ලැබුණා 1975 වසරේදී මෝකා නම් කුඩා නගරයක සිදුවූ දෙයක්. එම සිදුවීම නම් කර තියෙන්නේ ‘මෝකා වැම්පයර් භීෂණය’ කියලයි. ගොවිපළ ගණනාවකින් වාර්තා වුුණා ඔවුන්ගේ ගොවිපළ සතුන් කිහිප දෙනකුම හිටිහැටියේ අතුරුදන් වී ඇති බව. අන්තිමේ දී මරා දමා තිබී හමු වූ ඒ සතුන්ගේ සිරුරුවලත් ලේ තිබුණේ නැහැ. ඒ සිරුරුවලත් එක හා සමාන දත් පාරවල් දැකිය හැකි වුණා. හරියට වැම්පයරයෙක් ඇවිත් ලේ උරා බීලා වගේ. ඒ නිසයි වැම්පයර් භීෂණය කියලා මේ සිද්ධිය නම් කළේ. ඒත් පසුව හෙළි වී තිබුණා, මෙම සිද්ධිය සාතන් අදහන කල්ලියක් විසින් සිදු කළ බිලි පූජාවක් බව.

චුපකාබ්රා දුටු බවට අලූත්ම වාර්තා
1900 දශකයේ සිටම අද දක්වාම චුපකාබ්රා ගැන විටින් විට අපූරු වාර්තා ලැබී තියෙනවා. ඒවායින් ඇතැම් වාර්තා විශ්වාස කිරීමට අපහසු වුනත් සමහර වාර්තා ගැන එසේ නොවේ. 2004 සිට 2008 දක්වා චුපකාබ්රා සම්බන්ධව ලැබුණු වාර්තා අතුරින් වැදගත් සිදුවීම් කිහිපයකි, මෙහි දැක්වෙන්නේ.

ලෝම හැලූණු කයෝටි නරි
2004 වසරේ ජූලි මාසයේදී සැන් ඇන්තෝනියෝ නම් ගොවිපළ හිමියාගේ ගොවිපළේ සතුන්ට පහර දුන් ලෝම රහිත බල්ලෙක් වැනි සතකුව මරා දමා තිබුණා. පසුව කළ ඞී.එන්.ඒ. පරීක්ෂණවලින් හෙළි වුණා ඒ ලෝම හැළීමේ රෝගයකට මුහුණ දී සිටි කයෝටි නරියෙක් බව. එම වසරේම ඔක්තෝබර් මාසය වන විට මෙම සමේ රෝගයට ගොදුරු වූ ලෝම හැලූණු තවත් කයෝටි නරියන් දෙදෙනෙකුගේ සිරුරු සොයා ගැනුණා.

රුසියාවෙන් චුපකාබ්රා හමුවේ
2006 වසරේ අප‍්‍රියෙල් මාසයේ ‘මොස්නිව්ස්’ පුවත්පතේ පළ වුණා, ප‍්‍රථම වතාවට රුසියාවෙන් චුපකාබ්රා සත්වයකු දුටු බවට වාර්තාවක්. පුවත් පතේ පළ වුණේ 2005 වසරේ සිට මධ්‍යම රුසියාවේ ගොවිපළ සතුන්ට පහර දෙමින් උන්ගේ ලේ උරා බොන සත්වයෙක් ගැන වාර්තාවක්. එක් දිනක රාති‍්‍රයේ ගොවිපළක සිටි කළුකුම් 32 දෙදෙනෙක්ම මරා උන්ගේ සිරුරුවලින් ලේ උරා බී තිබුණා. මේ අතරේ බැටළුවන් 30 දෙනෙක් මරා දමා ඇති බවට අසල්වැසි ගම්මානවලින් ආරංචි ලැබුණා. ඇසින් දුටු සාක්ෂි අනුව 2006 වසරේ මැයි මාසයේදී විශේෂඥයින් පිරිසක් මේ සත්වයා සොයා ප‍්‍රදේශය පීරමින් විශාල ගවේෂණයක් ආරම්භ කළා. ඒත් එය අසාර්ථක වුණා.

දිගු උල් දත් ඇති කෘදන්තයෙක්
2006 වසරේම ඇමෙරිකාවේ මේන් ජනපදයේ ටර්නර්හි මිචෙල් ඕඩොනල් කියා තියෙනවා ඇය පාරේ යමින් සිටියදී නපුරු පෙනුමකින් යුත්, කෘන්තකයකුගේ මෙන් දිගු උල් දත් දෙකක් ඇති නපුරු පෙනුමකින් යුත් සත්වයකු මාර්ගය අසළ මැරී සිටිනු දුටු බව. මේ සත්වයා මිය ගොස් සිටියේ වාහනයක හැපීමෙනි. සතා හරියටම මොකෙක්දැයි පැහැදිලිව හඳුනා ගැනීමට නොහැකි තත්වයක සිටි අතර උගේ ඡායාරූප ලබා ගැනුණා. ඒ අනුව බල්ලෙකු වැනි සතෙක් බව පැහැදිලි වුණා. ඒත් මේ සත්වයා ඒ පළාතේ වෙසෙන බල්ලකු හෝ වෘකයකු නොවන බව තහවුරු වුණා. බැලූ බැල්මට බල්ලකු ලෙස පෙනුණත් ඌ ගවයකුගේ හා බල්ලකුගේ මිශ‍්‍රණයක් වැනියැයි එම වාර්තාවල සඳහන් වෙනවා. මේ සත්වයාගේ මළ සිරුර ගිජුලිහිණියන්ගේ ආහාරයට පත් වීම හේතුවෙන් නිසි ලෙස පරීක්ෂා කිරීමට නොහැකි වී ඇත.

බැටලූවන් 300 ක් මරා දමයි
බැටලූවන් 300 ක් මරා දැමූ බවට තොරතුරු 2007 වසරේ කොලොම්බියාවේ බොයාකා පළාතෙන් වාර්තා වී ඇත. ගොවීන් පිරිසක් විසින් මෙම සත්ව ඝාතනයන් කළ සත්වයෙක් අල්ලා කොලොම්බියා ජාතික සරසවියට භාර දී ඇති නමුත් ඒ පිළිබඳ වැඩි විස්තර වාර්තා නොවේ.

කැනියන්ට හමුවුණේ අළු හිවලෙක්
2007 වසරේ අගෝස්තුවේ කුවේරෝ ටෙක්සාස්හි ෆිලීස් කැනියන් සහ ඇගේ අසල්වැසියන් පිරිසකට කැනියන්ගේ වත්තේ තිබී අමුතු විදියේ සතකුගේ මළ සිරුරක් හමුවුණා. කැනියන් මේ සතාගේ ඡායාරූප ගත්තා. හිස සුරක්ෂිතව ශීතකරණයේ තබා පසුව යොමු කළා ඞී.එන්.ඒ. පරීක්ෂණයකට. කැනියන් කීවේ ඇගේ ගොවිපළේ කුකුළන් මරා උන්ගේ ලේ බී චුපකාබ්රා මේ සත්වයා බවයි. ඒත් 2007 නොවැම්බර් මාසය වෙද්දී ටෙක්සාස් ජනපද සරසවිය විසින් සිදුකළ ඞී.එක්.ඒ. පරීක්ෂණවලින් ඔප්පු වුණා කැනියන්ගේ චුපකාබ්රා අන් කවරකුවත් නොව තවත් ලොම් හැලී යාමේ රෝගයකට ගොදුරු වූ කයෝටි නරියෙක් බව.

චුපකාබ්රා පිලිපීනයෙනුත් ?
ලේ උරාබොන චුපකාබ්රාවකු ගැන පිලිපීනයෙනුත් වාර්තා වෙනවා. ඒ 2008 වසරේ ජනවාරි 11 වැනිදාය්. මේ පිළිබඳ වාර්තා ලැබෙන්නේ පිලිපීනයේ කැපීස් පළාතෙනුයි. කැපීස් පළාතේ වැසියන් දැක තියෙනවා, රාතී‍්‍ර කාලයේ ඔවුන්ගේ ගොවිපළවලට ඇවිත් කකුළන්ට පහර දී මරා දමා ලේ බොන බල්ලෙකු වැනි සත්වයෙක්.


Tuesday, July 10, 2018

උතුරු කොරියානු නායකයාගේ දුවන ආරක්ෂක භටයෝ

ලිබියාවේ හිටපු ආඥාපති ජනාධිපති මුවම්මර් ගඩාෆි ඔහුගේ අපූරු කල්කිරියාවන් නිසා ලොව පුරා පතළ වූවෙකි. එකල ඔහු යන යන තැන පිරිවරා සිටියේ සුරූපී ආරක්ෂක සෙබළියන්ය. ගිනි අවි අත දරා ගඩාෆි වෙනුවෙන් මැරෙන්නට වුව පෙරට ආ එම සෙබළියන් බටහිර මාධ්‍ය විසින් හඳුන්වනු ලැබුවේ ගඩාෆිගේ ‘ඇමේසන් බළකාය’ ලෙසිනි. ලිබියානු නායකයා යනඑන සැම තැන එම සුරූපී ආරක්ෂක සෙබළියෝ පහළොස් දෙනෙක් කැටුව යනු ලැබූහ. ගඩාෆිගේ ආරක්ෂක බළකායට එක්වීමට ඔවුන් ලද මූලිකම සුදුසුකමක් වූයේ අනිවාර්යයෙන්ම කන්‍යාවන් වීමය. එම කාන්තා බළකායේ සෙබළියක් වරක් සිය නායකයාට එල්ලවූ වෙඩි ප්‍රහාරයකින් ඔහු බේරා ගැනීම සඳහා සිය සිරුරින් ඔහු මුවා කර ගනිමින් ප්‍රහාරයට මුහුණ දී තුවාල ලැබ ලොව පුරා අවධානයට ලක් වූවාය.
ගඩාෆිගෙන් පසු මෙවර ලෝකය පුරා අවධානයට ලක්ව ඇත්තේ උතුරු කොරියානු නායක කිම් ජොංග් උන් ගේ අපූරු පුද්ගල ආරක්ෂක බළකායයි. ඇමෙරිකානු ජනාධිපතිවරයා සමඟ ඓතිහාසික ගිවිසුම අස්සන් කිරීම සඳහා සිංගප්පූරුවට පැමිණි කිම් සෑම තැනම ආවේ ගියේ මේ අපූරු ආරක්ෂකයන් පිරිවරා ගෙනය. කිම් සිය සුඛෝපභෝගී ලිමොසින් බෙන්ස් වර්ගයේ මෝටර් රථයෙන් යද්දී ආරක්ෂක භටයෝ ‘යූ’හැඩයේ ආරක්ෂක වළල්ලක් සෑදී රියේ ගමන සමඟ දිව යෑම පසුගිය දිනවල සිංගප්පූරු ජනතාවගේ නෙතට අපූරු දසුනක් වූවාක් මෙන්ම මාධ්‍යට කතාබහට මාතෘකාවක් එක් කළේය. ඒ ආරක්ෂක භටයන් ගැන තොරතුරු හෙළි කළ බටහිර මාධ්‍ය ඔවුන් හැඳින්වූයේ කිම් ගේ jogging guardiance ලෙසිනි. මේ දුවන ආරක්ෂකයන් ගැන ලෝක මාධ්‍යය පළමුවෙන්ම අවධානය යොමු කළේ පසුගිය අප්‍රේල් මාසයේ පැවැති කොරියානු නායකයන් දෙපළගේ පළමු මුණ ගැසීමේ අවස්ථාවේදීය. එම හමුවෙන් පසු අන්තර්ජාලයට එක්වූ වීඩියෝ පටයකින් මේ දුවන ආරක්ෂකයන් පළමු වරට ලොවට හෙළිවිය. මෙවර ඔහු වටා දුවයන ආරක්ෂකයන් ගැන පමණක් නොව කිම් සිංගප්පූරුවට ආ දා සිට කළ කී දෑ දෙසද ලෝකයා බලා සිටියේ දැඩි කුතුහලයකිනි.
කිම් උතුරු කොරියාවේ නායකයා වූ දා සිට සිය මවු බිමෙන් තරමක දුර ඈතකට ගමන් කළ පළමු අවස්ථාව මෙය වූයේය. මීට පෙර ඔහු දකුණු කොරියාවට හා චීනයට ගියේ දුම්රියෙනි. ඇමෙරිකානු ජනාධිපති හා කිම් මුණ ගැසෙන දිනයේ කිම්ගේ සම්ප්‍රාප්තියට පෙර ගුවන් යානා දෙකක් සිංගප්පූරුවට පැමිණියේය. ඉන් එක් ගුවන් යානයකින් පැමිණියේ කළු පැහැ කලිසම් කෝට් හැඳ නිල් හා සුදු ඉරි ටයි පටි පැලැඳි දුවන ආරක්ෂකයන් ඇතුළු කිම්ගේ සමීප ආරක්ෂක බළකා සාමාජිකයන්ය. එම සමීප ආරක්ෂක බළකායට නිලධාරීහූ 300කට ආසන්න සංඛ්‍යාවක් අයත් වෙති. ඒ අතරින් කිම් වටා දුවන ආරක්ෂක බළකාය නිලධාරීන් දොළොස්දෙනකුගෙන් සමන්විතය. මේ ආරක්ෂකයෝ වට තුනකින් යුතු ආරක්ෂක වළල්ලක් ලෙස ක්‍රියාත්මක වෙති. පැය 24 පුරා කිම්ගේ ආරක්ෂාවට කැපව සිටින මේ ආරක්ෂකයෝ ඔහුගේ විශ්වාසවන්තම නිලධාරීහුය. කිම් වටා ඉතා ළඟින් සිටින මේ නිලධාරීන් තෝරා ගනු ලබන්නේ කොරියානු මහජන හමුදා සාමාජිකයන් අතරෙනි. මේ තෝරා ගැනීම ද අපූරුය. ඔවුන් කිම්ගේ උසට සමාන උසකින් යුක්ත විය යුතුය. එසේම ඔවුන් කිම්ගේ පරම්පරාවේ හෝ උතුරු කොරියානු ප්‍රභූ පවුල්වල සාමාජිකයන් විය යුතුය. මේ සියල්ලටම වඩා ඔවුන් මනා ශරීර සෞඛ්‍යයෙන් යුක්ත වීම ද දෘශ්‍ය හෝ ශ්‍රවණ ආබාධවලින් තොර වීමද මුහුණේ විශේෂ කැළැල් හා ලපවලින් තොරවීම ද වැදගත්වේ. ඒ අතරම ඔවුන් මනා ලෙස ගිනි අවි හැසිරවිමේ කලාව හා ආත්මාරක්ෂක සටන් කලාව ප්‍රගුණ කළ පුද්ගලයන් විය යුතුය. මේ සියලු සුදුසුකම් සපුරාලීමෙන් පසු කොරියානු බුද්ධි අංශ අදාළ නිලධාරියාගේ පවුල් පසුබිම ගැන පුළුල් පරීක්ෂණයක් සිදු කරයි. කිම්ගේ දුවන ආරක්ෂකයන් ලෙස තෝරා ගන්නේ පරම්පරා දෙකක් ආපස්සට ඔවුන් ගැන තොරතුරු සොයා බැලීමෙන් පසුවය. බඳවා ගැනීමෙන් පසු ඔවුහු ආරක්ෂාව පිළිබඳ විශේෂ පුහුණුවකට යොමු කරනු ලබති. මේ සියල්ලටම වඩා උතුරු කොරියානු නායකයාගේ දුවන ආරක්ෂකයන්ගේ විශේෂත්වය වන්නේ ඔවුන් සතු නිරීක්ෂණ හැකියාවයි. කිම් වටා සිටිමින් අංශක 360ක වළල්ලක් ලෙස ඔහුට ආරක්ෂාව සපයන මේ ආරක්ෂකයෝ ඔහුට ඉදිරිපසින් හා දෙපසින්ද පිටුපසින්ද සිටිති. ඔහු කුමක් කරන්නේද යන්නේ කොහේද? නවතින්නේ කොහේද? ඒ සැම තැනකටම ඔවුහු ඇස ගසාගෙන සිටිති. උතුරු කොරියානු නායකයා සමීපයේ ගිනි අවියක් තබා ගෙන සිටිය හැකි එකම කණ්ඩායම වන්නේ මේ ආරක්ෂකයන් පමණි.
කිම්ගේ ආරක්ෂාවට බඳවා ගැනීමෙන් පසු ඔවුන්ට අංකයක් සහිත හැඳුනුම්පතක් ලැබෙන අතර ඒ හැර ඔහුගේ සියලු පෞද්ගලික වාර්තා මකා දමනු ලැබේ. ඔහුට ඉන්පසු පවුලේ සාමාජිකයන් මුණ ගැසිමද තහනම්ය. කෙසේ වුව දුවන ආරක්ෂකයන් ලෙස බඳවා ගන්නේ ද එක් පවුලකින් එක් සාමාජිකයකු පමණි.
දුවන ආරක්ෂකයන් බටහිර පන්නයේ ඇඳුමින් සැරසෙද්දී කිම් ගේ රියැදුරන් සුක්කානම පහසුවෙන් කරකැවීමට හැකිවන පරිදි කපු හෝ සමින් කළ අත්වැසුම් හා පණිවුඩ හුවමාරුව සඳහා කනේ උපකරණ පැලැඳියි යුතුය. උතුරු කොරියානු නායකයා දැඩිව දුම් පානය කරන්නෙකි. ඔහු ඉල්ලූ පමණින් දීම සඳහා මේ ආරක්ෂකයෝ දුම්වැටි හා මත්පැන් ළඟ තබාගෙන සිටිති. ඒ සියල්ල ඔහුට ලබා දෙන්නේ දැඩි පරීක්ෂාවකින් පසුවය. එසේම ඔහුගේ දුරකථන ජාලය හසුරුවන්නේද ‍මේ ආරක්ෂකයන්ය.
කිම් සිය ආරක්ෂාව සඳහා මෙලෙස ආරක්ෂක නිලධාරීන් හා විවිධ උපක්‍රම යොදන්නේ මෙවන් සංචාරයකදී ඔහු ඝාතනයට ලක් වීමට ඉඩ ඇතැයි යන බිය නිසාය. කෙතරම් ආරක්ෂක විධිවිධාන යෙදුවද ඔවුන් තවමත් ආරක්ෂකයන් හඳුනාගැනීම සඳහා විශේෂිත වූ නිල පදක්කම් උරයේ පැලැඳීම, රහස් කේත අංක හා මුර පද භාවිතය වැනි ප්‍රාථමික මට්ටමේ හඳුනා ගැනීමේ ක්‍රම භාවිත කරන බව බටහිර මාධ්‍යය පවසයි.
කිම් සිංගප්පූරුවට පා තැබීමට පෙර පැමිණි ගුවන් යානා දෙ‍කෙන් එක් ගුවන් යානයකින් මේ ආරක්ෂක නිලධාරීන් හා පෞද්ගලික වෛද්‍ය කණ්ඩායම පැමිණෙද්දී අනෙකේ ඔහුගේ ලිමොසින් බෙන්ස් රථයත් ජංගම වැසිකිළියත් රැගෙන ආ බව මාධ්‍ය වාර්තා කළේය. එපමණක් නොවේ උතුරු කොරියානු නායකයාගේ සියලු අපද්‍රව්‍ය බිඳකුඳු විදෙස් බිමක නො‍හෙළා ආපසු රැගෙන යෑමටද ඔවුහූ වගබලා ගත්හ.
ලිබියාවේ හිටපු නායක ගඩාෆි බොහෝ අවස්ථාවලදී විදෙස් සංචාරයන්හිදී ඒ රටවලින් ඔහුගේ නවාතැන් සඳහා සපයන සු‍ඛෝපභෝගී හෝටලවල ලැගුම් නොගෙන ඒ ආසන්න බිමක තමා රැගෙන යන බෙඩුවින් කූඩාරමක් අටවා නවාතැන් ගන්නා බව ප්‍රකටය. එහිදී ඔහු වටා සිටිමින් ආරක්ෂාව සැපයුමේ සෙබළියන්ය. උතුරු කොරියානු නායකයාගේ ද ප්‍රාණ බිය කෙතරම් ද යත් ඔහු ඇමෙරිකානු ජනාධිපතිවරයා සමඟ එක්ව ගිවිසුම අත්සන් කරද්දී එහි තබා තිබූ පෑනෙන් අස්සන් කිරීමට මැළිකමක් දැක්වූ බව මාධ්‍ය වාර්තා කර තිබිණි. නායක දෙපළ අත්සන් තබන මේසයේ අසුන් ගැනිමට පෙර පැමිණි කිම්ගේ ආරක්ෂකයකු කිම්ට අස්සන් කිරීම සඳහා තබා තිබූ පෑන අත් මේස් දැමූ දෑතින් ගෙන රෙදි කැබැල්ලකින් හොඳින් පිස දමා ආපසු තබනු බටහිර මාධ්‍ය වාර්තාකරුවකුගේ වීඩියෝ පටයකට නැංවී තිබිණ. එම පෑනෙන් අත්සන් කිරීමට පැකිළෙන කිම් දුටු ඔහුගේ සොහොයුරිය සිය කබායේ වූ පෑන කිම් අතට දුන්නාය. උතුරු කොරියානු නායකයාගේ විශ්වාසවන්තම තැනැත්තිය වන්නේ සොහොයුරිය වන කිම් යෝ ජොංග් ය‍.
කිම් කෙතරම් ජීවිතය ගැන බියද යත් තමාගේ නියම වයස හෝ දරුවන් සංඛ්‍යාව යනාදී සියලු තොරතුරු වසන් කරයි. දැඩිව මිථ්‍යා මතයන්හි එල්බ ගත් කිම් පවුල නවයේ ඉලක්කම සිය වාසනාවන්ත අංකය ලෙස සලකයි. කිම් සිංගප්පූරුවට පැමිණියේ තෙවනුව පැමිණි චීන ගුවන් සේවයේ යානයකිනි. ගමන් ගත්තේ ආරක්ෂක රථ විස්සක් පමණ පිරිවරා ගෙනය. සිංගප්පූරුව ඇමෙරිකානු ජනාධිපතිට දුන්නාටත් වඩා ආරක්ෂාවක් කිම්ට දුන්නේ උතුරු කොරියාව විසින් කළ ඉල්ලීම අනුවය. මේ සියල්ල ජිවිතය ගැන ඇති බිය නිසාය. කිම්ගේ පියා ද මෙලෙසම ආරක්ෂකයන් තබා ගත්තෙකි. ඔහු ගුවන් ගමන්වලට ද දැඩි බියක් දැක්වූවෙකි. උතුරු කොරියාව යනු ලොව විශාලතම හමුදාව නඩත්තු කරන රටය. කිම් පවුලේ ආරක්ෂාව සඳහා නිලධාරීන් යොදා ගන්නේ හමුදාවේ එලයිට් යුනිට් නමැති බළකායෙනි. මරණ බිය කෙතරම් ද යත් ඒ සියලු බළකායන් ස්ථානගත කර ඇත්තේ ද කිම් පවුලේ වාසස්ථාන අසලය.

උපුටාගත් ලිපියක් ඇසුරෙනි

ගුණපාල මලලසේකර





උපත 1899 නොවැම්බර් 8
මාලමුල්ල,පානදුර , බ්‍රිතාන්‍ය ලංකාව
මරණය 23 අප්‍රේල් 1973 (වයස 73)
කොළඹ
ජාතිකත්වය ශ්‍රී ලංකාව ශ්‍රී ලංකික
වාර්ගිකත්වය සිංහල
උගත් ශාස්ත්‍රාලය ශාන්ත ජෝන් විද්‍යාලය,පානදුර, ලන්ඩන් විශ්වවිද්‍යාලය
වෘත්තිය ශාස්ත්‍රීය,රාජ්‍යතාන්ත්‍රික
ආගම ථේරවාද බෞද්ධ

මහාචාර්ය ගුණපාල මලලසේකර ( ගුණපාල පියසේන මලලසේකර ) ( 1899 නොවැම්බර් 8 - 1973 අප්‍රේල් 23 ) යනු ශ්‍රී ලංකාවෙන් බිහිවු විශිෂ්ට ගණයේ උගතෙක් හා රාජ්‍යතාන්ත්‍රිකයෙක්ය. එතුමා රුසියාවේ ප්‍රථම ශ්‍රී ලංකා තානාපතිද කැනඩාවේ හා මහා බ්‍රිතාන්‍යයේ ප්‍රථම ශ්‍රී ලංකා මහා කොමසාරිස්ද එමෙන්ම එක්සත් ජාතීන්ගේ ප්‍රථම ශ්‍රී ලංකා නිත්‍ය නියෝජිතද විය. එතුමා විවිධ ගෞරව පදවිවලින් පිදුම් ලැබිය. මලලසේකර ඉංග්‍රිසි - සිංහල ශබ්දකෝෂය මෙතුමාගේ සම්පාදනයකි.

ජෝර්ජ් පීරිස් මලලසේකර ලෙස 1899 නොවැම්බර් 8 වන දින පානදුර මාලමුල්ලහිදි උපත ලැබීය. මෙතුමාගේ පියා එවකට ප්‍රසිද්ධ ආයුර්වේද වෛද්‍යවරයෙකු වු වෛද්‍ය M.S.පීරිස් මලලසේකරය.1907 සිට 1917 දක්වා පානදුර ශාන්ත ජෝන් විද්‍යාලයෙන් අධ්‍යාපනය ලැබු එතුමා පසුව වෛද්‍යවරයෙක් විම සදහා කොළඹ ලංකා වෛද්‍යවිද්‍යාලයට ඇතුලත් විය එහෙත් පියාගේ වියෝවය නිසා එතුමාගේ වෛද්‍ය අධ්‍යාපනය අඩාලවීය. කෙසෙනමුත් පසුව ලන්ඩන් විශ්වවිද්‍යාලයෙන් පළමු පන්තියේ ශාස්ත්‍රවේදි උපාධියක් ලබාගැනිමට එතුමාට හැකිවිය.

අනගාරික ධර්මපාල තුමා විසින් බෞද්ධ පුනරුදය සඳහා ආර්ය සිංහල නම් භාවිතා කිරිමේ ප්‍රතිපත්තිය යටතේ එතුමාගේ ඉංගි‍්‍රසි නම වු ජෝර්ජ් පීරිස් මලලසේකර වෙනුවට ගුණපාල පියසේන මලලසේකර යන නම පසුව භාවිතා කෙරිණි. ශාස්ත්‍රවේදි උපාධියෙන් පසුව ආනන්ද විද්‍යාලයට පළමු පත්වීම ලැබ පැමිණි ගුණපාල මලලසේකර මහතා එවකට ප්‍රධාන විදුහල්පති වූ පී.ද.එස්.කුලරත්න මහතා යටතේ ගුරුවරයකු ලෙස කටයුතු කලේය.පසුව ඉතා ඉක්මනින්ම ආනන්ද විද්‍යාලයේ උප විදුහල්පති සහ වැඩ බලන විදුහල්පති යන තනතුරුවලට ද පත්විමට එතුමාට හැකිවිය.පසුව නැවතත් එතුමාගේ වැඩිදුර අධ්‍යාපනය සදහා ලන්ඩන් බලා පිටත් විය.1926 දි නැවතත් ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණි එතුමා අලුතින් ආරම්භ කෙරුණු කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයේ විදුහල්පති ලෙස පත්විම් ලැබීය.මහාචාර්ය ගුණපාල මලලසේකර මෑතිතුමා සිහිවනු වස් නාලන්දා විද්‍යාලයයේ ශිෂ්‍ය රැස්වීම් ශාලාව මලලසේකර රඟහල නමින් නම් කර ඇත.

ගුණපාල මලලසේකර මැතිතුමා

ගුණපාල මලලසේකර මැතිතුමා පිළිබඳව වැදගත් කරුණු,

අධ්‍යාපනය - පානදුර ශාන්ත ජෝන් විද්‍යාලයෙන්.

උසස් අධ්‍යාපනය - ලන්ඩන් විශ්වවිද්‍යාලයෙන්,
1. B. A උපාධිය (B. A උපාධිය ගත් ලාබාලතමයා)
2. ශාස්ත්‍රපති උපාධිය (M. A)
3. ආචාර්ය උපාධිය (PhD)

හෙබවූ තනතුරු -
සටහන:-
මේවා අතරින් දරුවාට මතක තබා ගැනීමට පහසු කරුණු 3 ක් පමණක් සටහන් පොතට ඇතුලත් කරන්න.
1. කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලයේ උපගුරු තනතුර.
2. කොළඹ නාලන්දා විද්‍යාලයේ විදුහල්පති ධූරය.
3. කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ පෙරදිග භාෂා අංශභාර ධූරය.
4. පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ පාලි භාෂාව පිළිබඳ මහාචාර්ය ධූරය.
5. සමස්ථලංකා බෞද්ධ මහා සම්මේලනයේ සභාපති ධූරය.
6. රුසියාවේ සහ එක්සත් රාජධානියේ ශ්‍රී ලංකා තානාපති ධූරය.
7. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ ශ්‍රී ලංකා නියෝජිත ධූරය.
8. උසස් අධ්‍යාපන කොමිෂන් සභාවේ සභාපති ධූරය.
9. 2500 බුද්ධ ජයන්තිය නිමිත්තෙන් ඇරඹි බෞද්ධ විශ්වකෝෂය ලිවීමේ කාර්යයෙහි ප්‍රධාන කර්තෘ ධූරය.

කැපී පෙනෙන චරිත ලක්ෂණ හා ගත හැකි ආදර්ශ -
1. ආගන්තුක සත්කාරය.
2. ප්‍රිය වචන කතා කිරීම.
3. පාණ්ඩිත්‍ය.
4. අනතිමානී බව.
5. චාම් සරල දිවි පැවැත්ම.
6. දුක් දොම්නස් මැද වූවත් කම්පා නොවී ප්‍රබෝධමත්ව දිවි ගෙවීම.
7. සෑම කටයුත්තකදීම මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව අනුගමනය කිරීම.
8. විපතේදී දිරිමත් වීම හා සැපතේදී උදම් නොවීම.
9. බෞද්ධ සිරිත් විරිත් අගය කිරීම.

කළ සේවය -
1. පාලි සංඥානාම අකාරාදිය, ලංකාවේ පාලි සාහිත්‍ය ආදී පොත් රචනා කිරීම.
2. මලලසේකර ඉංග්‍රීසි - සිංහල ශබ්දකෝෂය රචනා කිරීම.
3. බුදුදහම ලෝ පුරා ව්‍යාප්ත කිරීමට කටයුතු කිරීම.

වියෝව - 1973 මැයි 23

Monday, June 18, 2018

රුසියානු නායකයින්ගේ "තට්ටය - කොණ්ඩය" න්‍යාය

වසර 200 කට ආසන්න කාලයක් තිස්සේ සිදු වෙමින් පවතින බැවින් රුසියාවේ ජනතාව අතර විහිළුවක් ලෙස මෙය සැලකේ. එමෙන්ම රුසියානු නායකයින්ගේ "තට්ටය - කොණ්ඩය" න්‍යාය යනුවෙන් ව්‍යවහාර වෙයි.

1825 දී රාජකීය (සාර්) පළමුවන නිකලස් රජුගේ පාලන සමයේ සිට සෑම රුසියානු නායකයකුම තට්ටයකින් (නැතහොත් තට්ටය පෑදෙමින්) හෝ හිසකෙස් වලින් පිරුණු හිසකින් සමන්විත වූහ.


"ඉතිං මොකද? ඒක එච්චර අමුතු දෙයක්ද? රටක ඕනෑම නායකයෙකුට හිසකෙස් තිබීමට හෝ නොතිබීමට ඉඩ ඇත." යනුවෙන් කෙනෙකුට සිතෙන්නට පිළිවන. නමුත් මෙය මෙතරම් සිත්ගන්නා සුලු වන්නේ, ආසන්න නායකයින් දෙපළක් අතර තට්ටය සහ කොණ්ඩය යන තත්ත්වය දෝලනය වන බැවිණි. වෙනත් අයුරකින් කිවහොත්, එක් නායකයෙක් තට්ට හිසක් සහිත වන විට ඔහුගෙන් පසුව පත්වන නායකයා පිරුණු හිසකෙසින් සමන්විත වෙයි. පිරුණු හිසකෙසින් සමන්විත නායකයෙකුගෙන් පසුව පත්වන්නේ තට්ට හිසක් සහිත නායකයෙකි.

මෙම සංසිද්ධිය ආරම්භ වූයේ 1825 දී, තට්ට හිසක් සහිත පළමුවන නිකලස් රජුගේ පාලන සමය සමඟිනි. ඔහුගේ පියා වූ පළමුවන ඇලෙක්සැන්ඩර් රජුද තට්ට හිසක් සහිත වූ බැවින් මෙම න්‍යාය ආරම්භ වන්නේ එතැන් සිටය. පළමුවන නිකලස් රජුගේ අනුප්‍රාප්තිකයා වූ දෙවන ඇලෙක්සැන්ඩර් රජුට පූර්ණ හිසකෙස් සහිත හිසක් තිබිණි. ඔහුට පසුව පත්වූ තුන්වන ඇලෙක්සැන්ඩර් රජුට තිබුණේ තට්ටය පෑදුන හිසකි.

මෙම අතිශය පුදුම සහගත රටාව සියවස් දෙකක් තිස්සේ රොමනොව් පාලන සමය, සෝවියට් පාලන සමය පසුකර වත්මන් නායකයින් දක්වාම දිගටම පවතියි. දැන් අපි පුටින්ගේ අනුප්‍රාප්තිකයා තව දුරටත් මෙම විහිළුව ඉදිරියට රැගෙන යන්නේදැයි බලා සිටිමු.



අයින්ස්ටයින්ගේ ප්‍රහේළිකාව


අයින්ස්ටයින් මෙම ප්‍රහේළිකාව මේ ශතවර්ෂය තුලදී නිර්මාණය කල අතර ලෝකයේ 98% ක් දෙනෙකුටම එය විසඳිය නොහැකි බව ඔහු පැවසීය.

විස්තරය:
විවිධ වර්ණ 5 ක නිවාස 5 ක් ඇත.
සෑම නිවසකම වෙනස් ජාතියකට අයත් පුද්ගලයකු ජීවත් වේ.
මෙම නිවෙස් පහේම හිමිකරුවෝ එකිනෙකට වෙනස් වර්ගයේ බීමක් පානය කරති; එකිනෙකට වෙනස් වර්ගයේ දුම් පානය කරති; එකිනෙකට වෙනස් වර්ගයේ සුරතල් සතුන් ඇති කරති.
කිසිදු හිමිකරුවෙක් වෙනත් හිමිකරුවෙකුගේ වර්ගයේ බීමක් පානය නොකරයි; වෙනත් හිමිකරුවෙකුගේ වර්ගයේ දුම් පානය නොකරයි; වෙනත් හිමිකරුවෙකුගේ වර්ගයේ සුරතල් සතෙකු ඇති නොකරයි.


ප්‍රහේලිකාව: මාළුවෙකු ඇති කරන්නේ කවුද?

ඉඟි:
බ්‍රිතාන්‍ය ජාතිකයා රතු පැහැති නිවසෙහි ජීවත් වේ.
ස්වීඩන් ජාතිකයාගේ සුරතල් සතා බල්ලා වෙයි.
ඩෙන්මාර්ක් ජාතිකයා තේ පානය කරයි.
කොළ පැහැති නිවස සුදු පැහැති ​​නිවසට වම් පසින් පිහිටා ඇත.
කොළ පැහැති නිවසේ හිමිකරු කෝපි පානය කරයි.
'පෝල් මෝල්' දුම් පානය කරන්නා කුරුල්ලෙකු ඇති කරයි.
කහ පැහැති නිවසේ හිමිකරු 'ඩන්හිල්' දුම් පානය කරයි.
මැදින් පිහිටි නිවසේ හිමිකරු කිරි පානය කරයි.
නෝර්වේජියානු ජාතිකයා පළමු නිවසෙහි ජීවත් වෙයි.
'බ්ලෙන්ඩ්' දුම් පානය කරන මිනිසා බළලෙකු ඇති කරන තැනැත්තාට සමීපව ජීවත් වේ.
අශ්වයෙකු ඇති කරන මිනිසා 'ඩන්හිල්' දුම් පානය කරන මිනිසා ආසන්නයේ ජීවත් වෙයි.
'බ්ලූ මාස්ටර්' දුම් බොන තැනැත්තා බියර් පානය කරයි.
ජර්මන් ජාතිකයා 'ප්‍රින්ස්' දුම් පානය කරයි.
නෝර්වේජියානු ජාතිකයා නිල් පැහැති නිවස අසල ජීවත් වෙයි.
'බ්ලෙන්ඩ්' දුම් පානය කරන මිනිසා, ජලය පානය කරන මිනිසාට ආසන්නයෙන් ජීවත් වෙයි.

Tuesday, June 12, 2018

ලොව ඇති භයානකම දූපත් වලින් එකක් quiemada grande...

ලොව ඇති ඇතැම් දූපත් මිනිසුනට ජීවත් වීමට දුෂ්කර වූත් ඇතැම් කරුණු කාරනා නිසා ජීවත්වීමට අපහසු සහ මිනිස් වාසයට නුසුදුසු ස්ථාන වනවා ඒ අතර මේ කියනා දූපතත් එවන් මිනිස් වාසයට නුසුදුසු වූ මිනිසුන්ට මරණය ගෙන දෙන දූපතක් quien mato grand නොහොත් "සර්ප දූපත"යි මෙය බ්‍රසීල රජයට අයත් දූපතකි..මෙහි සර්පයින් වර්ග 4000 කට වඩා ජීවත් වන බව සදහන් වනවා,එමෙන්ම ගණන් බැලීම් අනුව වර්ග මීටරයකට 1-5 අතර විසකුරු සර්පයන් සිටින අතර ඔබට අඩි තුනක්වත් ජීවිතය බේරාගෙන ඇවිද යාම අපහසු වෙනවාට සැක නැත.. මෙහි තබන අඩියක් අඩියක් පාසා සර්පයින් ඔබට පෑගෙන්නට ඉඩ තිබෙනවා .මෙහි විසකුරු සර්පයින් බොහෝ රාශියකට නිවහනකි,ලෝකයේ විශකුරුම සර්පයා වන Golden lanc head නම් සර්ප විශේෂයද මෙහි ජීවත් වන බව සදහන් ,,


මෙම දූපත අවුරුදු 11000 පැරණි බවත් සදහන් වනවා,ඒ වගේම මෙහි සිටින සර්ප ඝහණය දිනෙන් දින සීඝ්‍රයෙන් වැඩි වන බවත් පරීක්ෂකයන් සදහන් කරනවා.වාර්තා වලට අනුව මෙම දූපත් වනයට පැමිනෙන අයගෙන් 90% ම මරණයට පත්වීමට ඇති ප්‍රවණතාවක් පවතිනවා.එක් මසුන් මරන්නකු මෙම දූපතට කෙසෙල් සොයා පැමිණ නැවත යන අවස්ථාවේ සර්ප ප්‍රහාරයකින් ලේ විලක් මැද මරු දැක පසුව සිරුර හමු වූ බව සදහන් තවද මෙහි ස්තාපිතව ඇති ප්‍රදීපාගාරයේ අවසාන සේවකයාද ඔහුගේ පවුලේ උදවියද සමග මීට වසර බොහෝ ගණනාවකට පෙර එනම් 1909 මරුමුවට පත්ව ඇත්තේ සර්ප ප්‍රහාරයකින් බවත් සදහන් ඇතැම් වැසියන් අතර කතා පුවත් වල සදහන්.දැනට මෙම දූපතට ඇතුලු වීමට හැකියාව පවතින්නේ විශේෂ පරීක්ෂණ කරන විද්‍යාඥයින් හට සහ බ්‍රසීල නාවුක හමුදාවට පමනයි





Friday, June 8, 2018

සාර්ඩිනියානු සිනහව

වසර දහස් ගණනකට පෙර සාර්ඩිනියා දිවයිනෙහි වාසය කළ ෆිනීෂියානු ජනපදිකයන් මියයමින් සිටින පුද්ගලයන්ගේ මුහුණු සිනාගන්වන ආකාරය දැනසිටියහ.

ක්‍රිස්තු පූර්ව අටවන සියවස වනවිට සුප්‍රසිද්ධ කවියෙකු වූ හෝමර් විසින් risus sardonicus යන යෙදුම ඔහුගේ නිර්මාණ තුලින් අඳුන්වා දී තිබුණි. මෙහි සරල තේරුම නම් "සාර්ඩිනියානු සිනහව" යන්නයි. වෛද්‍ය විද්‍යාවට අනුව, මරණයට පත්වන පුද්ගලයෙකුගේ මුහුණේ මාංශ පේශී වල ඇතිවන අනිච්ඡානුග ක්‍රියාවක් නිසා මෙම තත්ත්වය ඇතිවේ. එබැවින් මළ සිරුරේ මුහුණ සිනහසෙන ආකාරයක් පෙන්වයි. මෙම යෙදුමට මුලික වන්නේද සාර්ඩිනියා දුපතයි. හෝමර් මෙම යෙදුම නිර්මාණය කළේ සාර්ඩිනියා දුපතේ සිදුකලා යැයි පැවසෙන චාරිත්‍රානුකූල ඝාතන විස්තර කිරීම සඳහාය.


දැන් විද්‍යාඥයන් පවසන්නේ පුරාණ මුහුදු වෙළඳුන් විසින් වසර 2,800 කට පමණ ඉහතදී මළ සිරුරක බිහිසුනු සිනහවක් නිර්මාණය කිරීම සඳහා ශාඛයකින් ලබාගන්නා විෂ යුෂක් උපයෝගී කරගත් බවයි. ඔවුන්ගේ නව අධ්‍යයනයට අනුව, තවදුරටත් තමන්ගේ රැකවරනය සලසා ගැනීමට නොහැකි වූ වයෝවෘද පුද්ගලයන්ට සහ අපරාධකරුවන්ට සාර්ඩිනියාවේ වැවෙන ශාඛයක විෂ යුෂක් බීමට ලබාදෙන ලදි. ඉන්පසුව හෙළකින් පහළට තල්ලුකර දැමීම හෝ මියයන තෙක් පහරදීම සිදුකරයි.

සියවස් ගණනාවක් පුරා ශාඛයේ අනන්‍යතාව අභිරහසක් වී තිබූ නමුත්, අධ්‍යයනයේ මුළිකයා වන ජියෝවානි ඇපෙන්ඩිනෝ සහ ඔහුගේ සගයන් පවසන පරිදි මියයන මොහොතේ අද්භූත සිනහවක් ගෙන දෙන මෙම ශාඛය හෙම්ලොක් වෝටර්-ඩ්‍රොප්වර්ට් (විද්‍යාත්මක නාමය Oenanthe crocata) නම් වෙයි. සුදු පැහැති මල් දරණ ශාකයක් වන මෙය වර්තමානයේ ඉතාලියට අයත් සාර්ඩිනියා දුපතේ ජලාශ්‍රිතව වැඩේ. පෙනුම සැල්දිරි ශාඛයක ආකාරය ගනී.

මීට දශකයකට පමණ පෙර, සාර්ඩිනියානු එඬේරෙකු යම් ශාඛයක් අහාරයට ගෙන සියදිවි හානිකර ගැනීමත්, මළ සිරුරේ මුහුණ සිනහසෙන ආකාරකින් තිබීමත් මෙම අධ්‍යයනයට මූලික විය.

සාමාන්‍යයෙන් විෂ සහිත ශාඛ තිත්ත හෝ කටුක රසැති වෙයි. නැතහොත් වෙනත් යම් ආකාරයකින් මිනිසුන් විකර්ශනය කරයි. නමුත් මාරාන්තික හෙම්ලොක් වෝටර්-ඩ්‍රොප්වර්ට් ශාඛයේ කඳෙහි සහ පත්‍රවල ඇති ප්‍රසන්න සුවඳ හා මුල්වල ඇති ඉමිහිරි රසය නිසා මනුෂ්‍ය භෝජනයට ඉතාමත් ආකර්ෂණීය වෙයි. සාමාන්‍යයෙන් පැය 3 ක් තුලදී මරණය සිදුවෙයි


ස්කොට්ලන්තයේ බල්ලන් සියදිවි නසාගන්නා පාළමේ අභිරහස

ස්කොට්ලන්තයේ ග්ලාස්ගෝ නගරයේ සිට පැය භාගයක පමණ ගමනකින් පසුව 19 වන සියවසට අයත් බළකොටුවක් වන ඕවර්ටුන් මන්දිරය හමුවේ. එය මේ දක්වා වසර 160 ක් පුරාවටම චිත්‍රපට දර්ශණතල සඳහා, මාතෘ රෝහලක් ලෙස සහ 2 වන ලෝක යුද සමයේ මිත්‍ර හමුදා සඳහා පුනරුත්ථාපන කඳවුරක් වශයෙන් යොදාගෙන ඇත. කෙසේ නමුත් මෙම ලිපියෙන් විස්තර කරන්නේ එම මන්දිරය ආසන්නයේ පිහිටා ඇති 1895 දී ඉඳිකරන ලද, දශක ගණනාවක් තිස්සේ ඉතාමත්ම සාමකාමී ලෙස පවතින නමුත් නිශ්චිත පැහැදිලි කිරීමකට මේ දක්වා බඳුන් නොවූ ඕවර්ටුන් නමැති පාළම පිළිබඳවයි.

1950 ගණන් වලදී මිනිසුන් එය හැඳින්වූයේ "මරණයේ පාලම" ලෙසයි. ඒ, කිසිම හේතුවකින් තොරව බල්ලන් මෙම පාළමෙන් පැනීමෙන් මියයාම හේතුවෙනි. පසුගිය පනස් වසර තුළදී බල්ලෝ පනස් දෙනකු මියගොස් තිබේ. එම කාලය තුළදීම තවත් බල්ලන් 600 ක් පමණ පාළමෙන් පහළට පැන්නද ජීවිත හාණියක් සිදුවී නොමැත. විශේෂත්වය වන්නේ පළමු වතාවේ ජීවිතය ගලවා ගත් සමහර බල්ලන් දෙවන වතාවටද පාළමෙන් පැනීමයි.

බල්ලන්ගේ සියදිවි නසාගැනීමේ ක්‍රියාවලියේ පොදු රටා දක්නට ලැබේ. සියළුම බල්ලන් දිගු නාසයක් සහිත වෙයි; එනම්, තියුණු ඉවක් සහිත දඩයම් බල්ලෝ වෙති. බල්ලන් මියයන්නේ පාළම යටින් පිහිටි රළු ගල්කුළු වල වැදීමෙනි. සියළුම බල්ලන් පනින්නේ පාළමේ එකම ස්ථානයකිනි; එනම්, පාළමේ දකුණු පැත්තෙහි ඇති අවසාන ආරක්ෂක පවුරු දෙක අතරිණි. සියළුම සියදිවි නසාගැනීම් සිදුවී ඇත්තේ හොඳින් හිරු පායා ඇති පැහැදිළි දිනවලදී වෙයි.

ඇත්තෙන්ම මේ සිදුවීම් සියදිවි නසා ගැනීම් ද? බල්ලන් ගැන දන්නා ඕනෑම කෙනෙකු නැත කියනු ඇති. ආචාර්ය ඩේවිඩ් සෑන්ඩ්ස් නමැති සුනඛයන් පිලිබඳ මනෝවිද්‍යාඥයා පවසන්නේ බල්ලෙකුට උගේ මරණය පෙර සිතා මතා සැළසුම් කළ නොහැක්කක් බවයි. මරණයට ආසන්නයේ සිටින සතුන් ඔවුන්ගේ අවසන් අවස්ථාව ගෞරවණීය ලෙස උදා කරගැනීම සඳහා නිහඬ සහ සන්සුන් ස්ථානයක් සොයනු ඇති බව ඔහු තව දුරටත් සඳහන් කරයි. එහෙත් එය කිසි ලෙසකින් වත් ව්‍යසනකාරී ශාරීරික තත්වයක් නොවේ.

කර්තෘ පෝල් ඕවන් විශ්වාස කරන්නේ පාලම හොල්මන් අරක්ගත් එකක් බවයි. ඕවර්ටුන් ආර්යාවගේ භූත ආත්මය 1908 දී ඇගේ ස්වාමිපුරුෂයාගේ මරණයෙන් පසු පාලම දිගේ ඇවිදිමින් සිටින බව ඔහුගේ මතයයි. ඔහු පාළම හා සම්බන්ධ ඔහුගේ අත්දැකීම් පිළිබඳව පොතක් ද ලියා ඇත.

1994 දී කෙවින් මෝයි නම් මිනිසෙකු විසින් සිදු කරන ලද බිහිසුණු ක්‍රියාවක් මෙහිදී සඳහන් කල යුතු වෙයි. තමා ක්‍රිස්තු විරෝධියෙකු බව පවසමින් 32 වන වියෙහි පසුවූ මෝයි ඔහුගේ අතදරු පුතා පාළමෙන් පහළට විසි කළේය. ඔහුද සියදිවි නසා ගැනීමට තැත් කළද, ඔහුගේ බිරිඳ ඔහුගේ ඇඟේ එල්ලී ඔහු ඉන් වැලක්වුවාය. නැවතත් පැය කිහිපයකට පසු ඔහු තම මැණික්කටුව පිහියකින් කපා ගැනීමට තැත් කළද එය අසාර්ථක වී අත්අඩංගුවට පත්විය.

මනෝවිද්‍යාඥ ආචාර්ය ඩේවිඩ් සෑන්ඩ්ස් අපේ කථාව වෙත නැවත එයි. වසර 2005 දී ඔහු ඕවර්ටුන් පාළමේ අභිරහස අනාවරණය කිරීම පිණිස වාර්තා චිත්‍රපට කැමරා කන්ඩායමක් සමග එහි ගියේය. හෙන්ඩ්‍රික්ස් නම්වූ මෙයට පෙර වතාවක් පාළමෙන් පැන දිවි ගලවා ගත් 19 හැවිරිදි වියේ පසුවූ බැල්ලක්ද ඔහු කැටුව ගියේය. මරණාසන්න අත්දැකීම ලැබූ ස්ථානයට ලං වන විට බැල්ල නොසන්සුන් වනු සෑන්ඩ්ස් නිරීක්ෂණය කළේය. ඔහු නිගමනය කලේ බැල්ලගේ සංවේදී ඉන්ද්‍රියන්ගෙන් එකක් යම් කිසි දෙයකට වඩා සංවේදී වන බව සහ පාලනය කල නොහැකි අයුරින් යමකට ප්‍රතිචාර දක්වන බවයි.

මනෝවිද්‍යාඥයා තීරණය කළේ බල්ලන් පාළමෙන් පැනීමට තරම් සංවේදීතාව දැක්වුයේ කුමකටදැයි සොයා ගැනීමටය. පාළමේ ආරක්ෂක තාප්පය නිසා බල්ලාගේ දෘෂ්ටිය සම්පුර්ණයෙන් අවට පරිසරයෙන් ආවරණය වී තිබුණි. දෙවනුව ඔහු කලේ බැල්ලගේ ශ්‍රවණ පරාසයට ග්‍රහණය වන යම් කිසි ධ්වනි තරංගයක් අවට පරිසරයේ පරිසරයේ පවතින්නේදැයි සොයා බැලීමය. එවන්නකුදු හමු වුයේ නැත. තෙවනුව ඔහු බල්ලන් ආකර්ෂණය වන්නාවූ යම් කිසි ගන්ධයයක් අවට පරිසරයේ තිබේදැයි සෙවීය.

පාළම අවට පරිසරයේ ලේනුන්, මීයන් සහ මින්ක් දිය බල්ලන්ගේ ඝහණ ඝනත්වය ඉතා අධික විය. බල්ලන් සඳහා වඩාත් ආකර්ෂණීය විය හැක්කේ මින් කුමන සතුන්දැයි යන්න සෙවීම සඳහා සෑන්ඩ්ස් දඩයම් බල්ලන් 10 දෙනෙකු තනි තනිව පරීක්ෂාවට ලක් කළේය. 70% ක් බල්ලන් ආකර්ෂණය වුයේ මින්ක් දිය බල්ලන් වෙතය. මින්ක් දිය බල්ලන්ගේ ඝන්ධය ඉතා තියුණු වෙයි. අඩි 20 ක් දුරින් සිටින මින්ක් දිය බල්ලකු ගේ ඝන්ධය මිනිසෙකුට දැනේ. වියළි දිනවල ආඝ්‍රහණ ශක්තිය ඉහළ යයි. බල්ලන්ගේ සියදිවි නසාගැනීම් ආරම්භය සහ ප්‍රදේශයේ මින්ක් දිය බල්ලන්ගේ බෝවීම සිදුවූ කාලය බොහෝ දුරට සමපාත වෙයි.

මෙම සිද්දාන්තය වඩාත් තර්කානුකුල වන නමුත් එය නිසැකවම නොවිසඳුනු ප්‍රශ්ණ කීපයක්ම ඉතිරි කර ඇත. එනම්, සියලු මරණ සිදුවන්නේ එම පාලමෙහි දකුණු පැත්තෙහි එකම ස්ථානයෙන් පැනීමෙන් වන්නේ කෙසේද?; මින්ක් දිය බල්ලන් වාසය කරන ස්කොට්ලන්තයේ හෝ වෙන කිසිදු ස්ථානයක ඇති අනෙකුත් පාලම් වලින් මෙවැනි සිදුවීම් වාර්තා නොවන්නේ මන්ද?

Tuesday, June 5, 2018

විහින් “මමී” වෙන ජපන් භික්ෂුන්

“මමි” එහෙමත් නැතිනම් කල් තබාගන්නට හැකි විදිහට සැකසූ මෘත ශරීර ගැන ඉතිහාසයේ මුලින්ම අපට අහන්නට ලැබෙන්නේ මිසරයෙන්. ආදි කාලීන මිසර වැසියෝ තමන්ගෙ මියගිය ඥාතීන්ගේ මළ සිරුරු නරක් නොවන විදිහට බෙහෙත් වර්ග ගල්වලා කාන්තාරයේ වැලි යට හැංගුවා. කාන්තාර වැල්ලේ තිබුණ අධික තාපය නිසා මලසිරුරු දිරාපත් වෙන්න බැරි තරමට විජලනය වුණා. ඒවායේ ගල්වපු බෙහෙත් වල රසායනික ක්‍රියාකාරිත්වයත් එක්ක එකතු වුණාම ඒ මළසිරුරු අවුරුදු තුන්දාහක් හාරදාහක් විතර කාලයක් තිස්සේ දිරන්නෙ නැතිව ආරක්ෂා වුණා. ඒ විතරක් නෙවෙයි විශේෂ ඖෂධ වර්ග යොදාගෙන මිසරයේ රාජකීයයන්, ප්‍රභූන් හා ධනවතුන් ගේ මළ සිරුරුත් මමී බවට පත් කෙරුණා. ඒ මළසිරුරු තැන්පත් කරන්න අති විශාල සොහොන් ගෘහයන් නිර්මාණය කෙරුණා. මිසරයේ “මමී” වගේම ඒ මමී තැන්පත් කළ සොහොන් ගෙවලුත් අදටත් අපට විස්මය ජනක නිර්මාණ.

මලවුන්ව “මමී” බවට පත් කළේ ආදි මිසර වැසියන් විතරක් නෙවෙයි. යේසුස් වහන්සේගේ සිරුරත් සුවද විලවුන්වල ගල්වලා කල් තබාගත් බව බයිබලයේ කියවෙනවා. මහා ඇලෙක්සැන්ඩර් අධිරාජ්‍යයාගේ සිරුර මී පැණියේ බහා කල් තබා ගත්තා කියලත් අහන්නට ලැබෙනවා. ඒ වගේම ඖෂධීය තෙලක් පානය කළ තොටගමුවේ ශ්‍රී රාහුල හිමියන්ගේ දේහයත් කතෝලික සාන්තුවරයෙකුගේ නමින් මේ වෙනකොටත් ගෝවේ නගරයේ කෞතුකාගාරයක තැන්පත් කරලා තියෙනවා.

හැබැයි ඒ හැම තැනකදීම මමී බවට පත් කෙරුණේ එහෙමත් නැත්නම් මමීකරණය (mummification) කෙරුණේ මියගිය අය.

ඒත් ජීවත් වෙලා ඉදිද්දිම “මමියක්” බවට පත් වෙන්න කැමති අය ඉන්නවද.?

ජීවත්වෙලා ඉදිද්දිම මමියක් බවට පත් වෙනවා විතරක් නෙවෙයි. තමන් විසින්ම තමන්වම මමියක් බවට පත් කරගෙන, පණපිටින්ම මිහිදන් වෙලා, මරණය එනතුරු බලාගෙන ඉන්න අයත් ඉන්නවා. ඒක අනුන් වෙනුවෙන් කරන කැපකිරීමක්.

ඒ පුදුමාකාර කැපකිරීම කරන්නෙ ජපානයෙ බෞද්ධ භික්ෂුන් වහන්සේලා. මේ අමුතු චාරිත්‍රයට කියන නම තමයි “සොකුෂින්බුට්සු” (sokushinbutsu).

මේ ආගමික චාරිත්‍රය එකොලොස් වෙනි සියවසේ ඉදන් දහනව වෙනි සියවස දක්වා ජපානයේ හිටපු බෞද්ධ භික්ෂුන් වහන්සේලා අතර තිබුණ ආගමික චාරිත්‍රයක්.

මේ ස්ව-මමීකරණය හරිම අසීරු දෙයක්. පණපිටින් ඉන්නකොට කෙනෙක්ව මමීකරණය කරන එකත් ඔහුව පණපිටින් වලලන එකත් හරිම අමානුෂික දෙයක් විදිහට පෙනුණත් ඔවුන් මේක කරන්නේ උත්තරීතර අරමුණකින්. සාර්ථක විදිහට මමියක් බවට පත් වෙන අයව ජපානයේ “ජීවමාන බුදුවරයෙක්” විදිහට සලකලා වන්දනාමාන කෙරෙනවා.

සදාකාලිකව රැදී සිටින්න පුළුවන් “ජීවමාන බුදුවරයෙක්” බවට පත් වෙලා මිනිසුන්ගේ අධ්‍යාත්මික දියුණුව වෙනුවෙන් රැදී ඉන්න එකත්, මතු යම් දවසක මිනිසුන්ට විමුක්තිය ලබා දෙන්නට නැවත ඉපදීමත් තමයි මේ “ජීවමාන බුදුවරයෙක්” වීමේ අරමුණ.

ස්වයං මමීකරණය වෙලා ජීවමාන බුදුවරයෙක් බවට පත් වෙන එක ලේසි පාසු වැඩකුත් නෙවෙයි. ඒකටත් දුෂ්කර ක්‍රියාවක් කරන්න සිද්ධ වෙනවා. ඒක දින 3000 ක දුෂ්කර ක්‍රියාවක්.

මේ දුෂ්කර ක්‍රියාවෙන් කරන්නෙ තමන්ගෙ සිරුර සදාකාලික කෞතුක භාණ්ඩයක් බවට පත් කරන එකයි.

මේ ක්‍රියාවලියේ වැදගත්ම කොටස තමයි ආහාර පාලනය. ස්වයං මමීකරණය වෙන පුද්ගලයා මුලින්ම කරන්නේ සියලුම ධාන්‍ය වර්ග ආහාරයට ගැනීමෙන් වලකින එක. එතැන් පටන් දවස් දාහක කාලයක් තිස්සේ ඔහු ආහාරයට ගන්නේ තද ගතියෙන් යුක්ත ගෙඩි වර්ග සහ බෙරි විතරයි. දවස් දාහක කාලයක් තිස්සේ කිසිම ධාන්‍ය වර්ගයක් ආහාරයට ගන්නේ නෑ.

ඊට පස්සෙ එළඹෙන දවස් දාහ ඊටත් වඩා අසීරුයි. මුල් දවස් දාහ තුල ආහාරයට ගත්ත ගෙඩි වර්ගත් ආහාරයට ගන්න එක නවත්වනවා. ඊට පස්සෙ ආහාරයට ගන්නේ පයින් ගස් වල හීන් දිගටි කටුත්, ගස් වල පොතුත්, ගස් මැලියම් වර්ගත් විතරයි. මේ කාල සීමාවට කියන්නේ “ගස් ආහාරයට ගන්නා” කාලය හෙවත් Tree Eating period කියලා.

දවස් දෙදාහක් තිස්සේ කරපු දැඩි ආහාර පාලනය නිසා මේ භික්ෂුවගේ ශරීරය වියලෙන්න පටන් ගන්නවා. විජලනයත්, අධික හාමතත් නිසා සිරුරේ නහරවැල් පවා වේලෙනවා.

දවස් දෙදාහක් කියන්නෙ අවුරුදු පහකට වැඩි කාලසීමාවක්නෙ. ඒ තරම් දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ දැඩි ආහාර පාලනයක් කිරීම හේතුවෙන් ඒ භික්ෂුවගේ සිරුරේ තියෙන මේදයත් ජලයත් ක්‍රම ක්‍රමයෙන් මුලුමනින්ම ඉවත් වෙනවා. කෙනෙකුගේ මරණයෙන් පස්සෙ ශරීරය දිරාපත් කරන්න හේතුවෙන මූලිකම ද්‍රව්‍ය දෙක තමයි මේදය සහ ජලය. ඒ විතරක් නෙවෙයි. මේ විදිහේ ආහාර ක්‍රමයකට ශරීරය හුරුවීමත් එක්ක ඒ ශරීරය බැක්ටීරියාවන්ගේ හා කෘමීන්ගේ බලපෑම් වලට ඔරොත්තු දෙන්නත් හුරු වෙනවා.

මේ විදිහට ආහාර පාලනය කරලා හාමත් වෙන අතරේම මමිකරණය වෙන භික්ෂුන් විෂ සහිත ගෙඩි වර්ගත්, විෂ පැලෑටි වර්ගත් ටිකෙන් ටික කෑමට ගන්න පටන් ගන්නවා. ඊලග දින දාහ තුල සිදු කෙරෙන්නේ මේ විෂ වර්ග වලට ශරීරය හුරු කරන එක. ශරීරයට මේ විෂ වර්ග එකතු කරන්නේ ශරීරය තුළ ක්‍රියාකරන බැක්ටීරියාවන්ගේ ක්‍රියාකාරිත්වයත් කෘමීන්ගේ ආකර්ෂණයත් නැති කරන අරමුණින්. උරුෂි ගසේ පොතු වලින් හදාගත්තු ජපන් උරුෂි තේ ඒ වගේ එක විෂ සහිත පානයක්. ශරීරය හාමත් කරන අතරම මමීකරණය වෙන භික්ෂූන් මේ උරුෂි තේ පානය කරනවා. උරුෂි තේ වලින් භික්ෂුවට මරණය කරා ලගා වීම ඉක්මන් කරන අතරම බැක්ටීරියා වලත් කෘමීන්ගෙත් ආකර්ශනය නැති කරලා දානවා.

ස්වයං මමීකරණය කරන භික්ෂූන් තමන්ගේ මමීකරණ ක්‍රියාවලිය වෙනුවෙන් ඩායිනිචි බූ ප්‍රදේශයේ කාලයක් ගත කරනවා. මේ පලාතේ ඇති උල්පතක වතුර ඔවුන් මේ ක්‍රියාවලිය වෙනුවෙන් පාවිච්චි කරනවා. මේ උල්පතේ වතුර වල අධික ආසනික් සාන්ද්‍රණයක් තියෙනවා. මේ ආසනික් ජලය පානය කිරීමෙනුත් උරුෂි තේ පානය කිරීමෙන් වගේම ශරීරයේ විෂ තැන්පත් කරනවා. මේ විෂ මගිනුත් භික්ෂුවගේ මරණය ටිකෙන් ටික ඉක්මන් කරවනවා.

මේ තත්වයට කෑම බීම පාලනය කරලා ශරීරය වියලන අතරේම මේ භික්ෂුන් නිරන්තරවම භාවනා කිරීම මගින් මනසත් සූදානම් කරවනවා.

ඊට පස්සෙ ඔවුන් පුංචි කාමරයකට හෝ සොහොන් ගෙයකට ඇතුල් වෙනවා. එතැන තමයි පණ පිටින් වැලලී යන තැන. මේ සොහොන් ගෙය අඩි විස්සක් විතර ගැඹුරු වුණත් පලලින් නම් මිනිස් සිරුරකට වඩා ලොකු තැනක් නෙවෙයි. මේ පුංචි සොහොන් ගෙය තුළ භික්ෂුව පද්මාසනයෙන් හිදගන්නවා. ඒ අඩි දහයක් දොලහක් විතර ගැඹුරින්. එතෙක් පුරවලා තියෙන්නෙ ගල් අගුරු වලින්. භික්ෂුව ඒ කුටියේ පද්මාසනයෙන් වාඩි වුණාට පස්සේ ඔහුට හුස්ම ගන්නට උණ බටයක් විතරක් ඉතිරි කරලා ඔහුගේ බැතිමතුන් විසින් මේ කුහරයේ ඉහල කොටසත් ගල් අගුරු වලින් පුරවනවා.

එතන ඉදන් භික්ෂුවට ආහාර කිසිම දෙයක් ලැබෙන්නෙ නෑ. ඒත් දිගටම භාවනාවේ නම් යෙදෙනවා. භාවනාවේ යෙදෙන අතර වරින් වර ඔහුගෙ අතේ ගැටගහලා තියෙන නූලක් ආධාරයෙන් පිටතින් සවි කරලා තියෙන සීනුව නාද කරනවා. සීනුව නාද කරන්නෙ තමන් තවමත් ජීවතුන් අතර ඉන්න බව පිටත ඉන්න අයට දැනුම් දෙන්නයි. පණපිටින් මිහිදන් වෙලා භාවනා කරමින් ගත කරන කාලය කොතරම්ද කියලා නම් සදහනක් නෑ. කොහොම වුණත් සීනුව නාද වීම නැවතුණාම පිටතින් ඉන්න අය දැනගන්නවා භික්ෂුව මිය ගිහින් කියලා.

සීනු නාදය නතර වෙලා භික්ෂුව මිය ගිය බව තහවුරු වුණාට පස්සේ සොහොන් ගෙයට උඩින් තවත් ගල් අගුරු තට්ටුවක් අතුරලා සොහොන් ගෙය මුද්‍රා තියනවා. ඊට පස්සේ භික්ෂුවගෙ මල සිරුර තවත් දින දාහක් සොහොන් ගෙය ඇතුලේ තියෙන්න ඉඩ හරිනවා.

දවස් දාහකට පස්සේ සොහොන් ගෙය හෝ මිනීවල ඇතුලේ තියෙන ගල් අගුරු ඉවත් කරලා මළ සිරුර ගොඩ ගන්නවා. මල සිරුර දිරාපත් වෙන්න පටන් අරගෙන නම් ඒක වන්දනාමාන කරන්න සුදුසු එකක් කියලා සැලකෙන්නේ නෑ. ආගමික වතාවත් කිරීමෙන් පස්සේ පූර්ණ ගෞරවයත් එක්ක මළ සිරුරු කොටස් භූමදානය කෙරෙනවා. දවස් තුන්දාහක් තිස්සේ කෙරුණු අසීරු ව්‍යායාම අපතේ ගියා වගේ වෙනවා.

ඒත් මළ සිරුර දිරා නොයන තත්වයෙන් ඉතිරි වෙලා තියෙනවා නම් එතැන් ඉදන් ඒ භික්ෂුව පූජනීයත්වයට පත් වෙනවා. ඔහුව එතැන් පටන් ජීවමාන බුදුවරයෙක් විදිහට සැලකෙනවා. මල සිරුර දුම් ගස්සවලා හොදින් කල් තියාගන්න පුලුවන් විදිහට සූදානම් කරනවා. ඉතාමත් අලංකාර විදිහට කසාවත් අන්දවලා, රත්තරනින් සරසවලා කාටත් දැකබලාගන්න වන්දනාමාන කරන්න පුළුවන් විදිහට වීදුරු පෙට්ටියක තැන්පත් කරනවා. මෙහෙම තැන්පත් කරන්න කලින් මළ සිරුරේ ඇස් ඉවත් කරනවා. ඇස් ඉවත් කළත් මේ ජීවමාන බුදුවරයාට ජීවත් වෙන අයගේ ආත්මය පවා විනිවිද දකින්න පුළුවන් කියලයි ජපන් ජාතිකයින් විශ්වාස කරන්නේ.

වර්තමානයේදී නම් මේ අමුතු චාරිත්‍රය සිද්ධ වෙන්නෙ නැති තරම්. ඒත් ක්‍රි.ව. 1081 ඉදන් ක්‍රි.ව. 1903 දක්වා කාලය ඇතුලත භික්ෂුන් වහන්සේලා සිය ගණනක් මේ විදිහට “ජීවමාන බුද්ධත්වය”ට පත් වෙන්න දුෂ්කර ක්‍රියා කරලා තියෙනවා. එ් අතරින් තමන්ගෙ වෑයම සාර්ථක කරගන්න පුලුවන් වෙලා තියෙන්නේ විසිහතර දෙනෙකුට විතරයි. ඒ කියන්නේ මේ වෙනකොට මමීකරණය වුණු සිරුරු හමුවෙලා තියෙන්නේ භික්ෂූන් විසිහතර දෙනෙකුගේ විතරයි.

දැනට ලිඛිත වාර්තා තියෙන විදිහට නම් මේ අමුතු ගුප්ත චාරිත්‍රය මුලින්ම අත් හදා බලලා තියෙන්නේ නව වෙනි ශතවර්ශයේ ජීවත් වුණු කුකායි කියන භික්ෂුව. ඔහුගෙන් පසුව සියවස් දෙකක් තිස්සේ මේ වෙනුවෙන් අත්හදා බැලීම් කෙරෙන්න ඇති. 1081 අවුරුද්දේදී කුකායි භික්ෂුව අනුගමනය කරමින් ෂෝජින් කියලා තවත් බෞද්ධ භික්ෂුවක් පණපිටින් මිහිදන් වෙලා තියෙන බවට සටහන් තියෙනවා. ඔවුන් දෙදෙනාගේම අරමුණ වෙලා තිබුණේ මතුයම් දවසක මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ යහපත වෙනුවෙන් නැවතත් පැමිණීම තමයි. මරණය මුලා කිරීමත්, සදාකාලික භාවනාවත් මගින් ඒ අරමුණ සාර්ථක කරගන්න පුළුවන් කියලා ඔවුන් විශ්වාස කළා.

1903 අවුරුද්දේදී ජපානය තුළ මේ සොකුෂින්බුට්සු චාරිත්‍රය නීතියෙන් තහනම් කෙරුණා.

සොකුෂින්බුට්සු දුෂ්කර ක්‍රියාව සාර්ථක වෙලා ජීවමාන බුදුවරයෙකුගේ තත්වයට පත් වෙලා වැදුම් පිදුම් ලබන භික්ෂු මමී තවමත් ජපානයේ සමහර විහාරස්ථාන තුල දැකගන්න පුලුවන්. ඩයිනිචිබෝ නම් ජපන් විහාරස්ථානයේ තවමත් තියෙන ෂින්යෝකායි නැමති භික්ෂුවගේ මමිය ඒකට උදාහරණයක්. ඔහු මමියක් බවට පත් වෙලා තියෙන්නේ 1783 අවුරුද්දෙදි. ඔහුට වයස අවුරුදු අනූ හයේදී. මේ වෙනකොටත් ඒ මමිය ඉතාමත් හොද තත්වයේ තියෙනවා. මේ මමියට අන්දවලා තියෙන අලංකාර වස්ත්‍රාභරණ හැම අවුරුදු හයකට වතාවක්ම මාරු කරනවා. එහෙම මාරු කරලා ඉවත් කරන වස්ත්‍ර පුංචි පුංචි කෑලි වලට කපලා ඒ කෑලි පුංචි මංජුසා වල තැන්පත් කරලා බැතිමතුන්ට විකුණනවා. ඒවා විකිණෙන්නේ අධික මුදලකට. ඒත් මේ පුංචි මංජුසා වලින් වාසනාව ගෙන එනවා කියලා ජපන් ජාතිකයින් විශ්වාස කරනවා.

ඒ මංජුසා වලින් වාසනාව ගෙන එනවාද නැත්ද, මමිකරණය වෙන භික්ෂුව ජීවමාන බුදුවරයෙක් බවට පත් වෙන්නෙ කොහොමද වගේ ගැටලු ඇති වෙන්නත් පුළුවන්. ඒත් වැදගත්ම දේ වෙන්නේ ඔවුන් මේ චාරිත්‍රය සිදු කරන අරමුණ. මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ යහපත වෙනුවෙන් නැවත ලෝකයට පැමිණෙවා කියන අරමුණ. එ් වගේ පරාර්ථ කාමී අරමුණක් වෙනුවෙන් තමන් ජීවමාන මළ සිරුරක් බවට පත් වීම, පණපිටින් මිහිදන් වීම තරම් කැපකිරීමක් කිරීම නම් ඇත්තෙන්ම ගෞරවයට ලක් විය යුතු දෙයක්.

Wednesday, May 30, 2018

ඉන්දියාවේ දේවාලයකින් මතු වූ අදටත් අබිරහසක් වූ ශාපය කැන්දූ නිල් දියමන්තිය


ලෝකය පුරා විහිදී පැතිරී ඇති ශාපලත් ස්ථාන, ශාපලත් වස්තූන්, ශාපලත් පුද්ගලයන් පිළිබඳ කතා ප්‍රවෘත්තීන් ඔබ අසා ඇතුවාට සැක නැත. මේ එවැනි ශාපලත් නිල් දියමන්තියක් පිළිබඳ කතා පුවතකි. ලොව ඇති වටිනාම පාෂාණය ලෙස සැලකෙන්නේ දියමන්තියයි. එසේම දියමන්ති ඉතා දුර්ලභය. මේ දුර්ලභ බව නිසාම දියමන්තිවලට වෙළෙඳපොළේ ඉහළ වටිනාකමක් ලැබේ. දියමන්තියක් තමන් සතු කර ගැනීමට බොහෝදෙනා දක්වන්නේ දැඩි කැමැත්තකි. නමුත් අද අප මේ කතා කරන "හෝප්" නමැති නිල් දියමන්තිය එහි හිමිකරුවන් වූ සියලුදෙනා වෙත ගෙන විත් ඇත්තේ අවාසනාවයි. ඉතා වටිනා දුර්ලභ වස්තුවක් මෙලෙස සැමට අවාසනාව ගෙන ඒම ඛේදයකි. එම නිසා ලොව පුරා මේ දියමන්තිය අවාසනාවේ දියමන්තිය ලෙස ප්‍රකටව ඇත.

"හෝප්" නමැති මෙම නිල් දියමන්තිය සොයාගෙන ඇත්තේ ඉන්දියාවෙනි. ඉතිහාසයට අනුව මෙය පැරැණි හින්දු දේවාලයක තිබී හමුවී ඇත. එහි තිබූ අඹන ලද රූපයක ඇසක් ලෙස මෙය භාවිත කර ඇත. කෙසේ නමුත් කවරකු විසින් හෝ මෙය හොරකම් කරන ලද බැව් සඳහන් වේ. මේ බව දැන ගත් දේවාලයේ පූජකයෙක් එම දියමන්තිය ගෙන ගිය අයට ශාප කළ බවත් එදා පටන් දියමන්තිය වටා නොපෙනෙන ශාපයක් ක්‍රියාත්මක වන බවත් පැවසේ.

පසු කලෙක එනම් 1668 වර්ෂයේදී මෙම දියමන්තිය ප්‍රංශයට ගෙන යන ලදී. ඒ බැප්ටිස් ට්‍රැව්නියර් නම් පුද්ගලයා විසිනි. මෙම නිල් පැහැයෙන් දිදුළන දියමන්තියේ බර කැරට් 112ක් බව සඳහන් වේ. එසේම එහි වටිනාකම මිල කළ නොහැකි බවද සඳහන් වේ. ප්‍රංශයේදී ඔප දැමුණු මෙම නිල් දියමන්තියේ බර කැරට් 69කට අඩු වී තිබේ. ඔප දැමීමෙන් පසු මෙම දියමන්තිය ප්‍රංශ රජ මාලිගයේ තැන්පත් කෙරිණි. දියමන්තිය තැන්පත් කර දින කිහිපයකින්ම 14 ව වැනි ලුවී රජුගේ මුනුපුරා වූ බුලෝන්හි ආදිපාදවරයා මරණයට පත්ව තිබේ. ඉන් දින කිහිපයකින් එරටේ කැරැල්ලක් හට ගත්තේය. කැරැල්ලේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ටික දිනකින්ම රජු බලයෙන් පහ කෙරිණි. මේ අතර මැණික ප්‍රංශයට ගෙන ආ ට්‍රැව්නියර් ආදිපාදවරයා ද එම දිනවලදීම ප්‍රංශයේ වනගත ප්‍රදේශයකදී වෘකයන් විසින් සපා කෑම හේතුවෙන් මරණයට පත්ව තිබේ.

මේ අතර 15 වැනි ලුවී රජු ප්‍රංශයේ නව රජු ලෙස පත්වූ අතර දියමන්තිය ඔහුගේ භාරයට ගැනිණි. මේ වන විට ප්‍රංශයේ දියත් වී තිබූ කැරැල්ල ශීඝ්‍රයෙන් වර්ධනය වූ අතර කැරැලිකරුවන්ගේ අත්අඩංගුවට පත්වූ 15 වැනි ලුවී රජු ඇතුළු පවුලේ සියලුදෙනාට මරණ දඬුවම හිමි විය. ඉන් පසු කාලයක් මේ දියමන්තිය පිළිබඳ කිසිදු තොරතුරක් වාර්තා නොවිණි. නැවත මෙම දියමන්තිය පිළිබඳ වාර්තා වන්නේ 1830 වර්ෂයේදීය.

මේ වන විට දියමන්තිය ස්පාඤ්ඤයේ මාරියා නමැති රජ බිසව සතුව පැවැති බව සඳහන් වේ. 1831 වර්ෂයේදී මෙම දියමන්තිය ඕලන්දයේ විල්හෙල්ම් පැල්ප් නම් ව්‍යාපාරිකයා සතු වූ බව සඳහන් වේ. ඔහුගේ පුත්‍රයා දියමන්තිය සොරකම් කරගෙන පලාගොස් තිබුණේ මේ අතරය. ඉන් ටික දිනකට පසු හෙන්රි පැල්ප් නම් වූ එම තරුණයා සියදිවි නසා ගෙන තිබේ. ඉන්පසු නැවත දියමන්තිය ගැන වාර්තා වන්නේ වර්ෂ 1900දීය. ඒ වන විට දියමන්තිය හිමිව තිබුණේ ප්‍රංශ ජාතිකයකු වූ පේක්ස් වෙලට් නමැත්තාටය. ඔහුද සියදිවි නසාගත් බව සඳහන් වේ. ඉන්පසු රුසියානු ජාතිකයකු වූ රොබට්ස්කි නමැත්තකුට දියමන්තිය හිමිවිය. දියමන්තිය හිමි වී දින කිහිපයකින් ඔහු ද ඝාතනයට ලක්විය. එයින් පසුව හබිබ්බී බේ නම් මුස්ලිම් ව්‍යාපාරිකයකු මේ මැණික සතු කර ගත් බව සඳහන් වේ. නමුත් ඔහු ඇතුළු පවුලේ සියලුදෙනා මහ සයුරේ දී අනතුරට ලක් වීමෙන් මරණයට පත්වූහ. දියමන්තියේ ඊළඟ හිමිකරු වනුයේ ඉන්දීය ජාතික සිමොන් නැමැත්තෙකි. ඔහුද දියමන්තියේ හිමිකරුවී ටික දිනකින්ම මරණයට පත්වූ බව සඳහන් වේ. ඇමෙරිකාවේ "වොෂින්ටන් පෝස්ට්" නමැති පුවත්පතේ හිමිකරු ඉන්පසු දියමන්තිය මිලදී ගෙන ඇත. නමුත් දියමන්තිය හිමි වීමෙන් පසු අවාසනාව ඔහු සොයා පැමිණි අතර ඔහුට පුවත්පතේ හිමිකම පවා අහිමි විය. 1947 වර්ෂයේදී ඇමෙරිකානු ව්‍යාපාරිකයකු දියමන්තිය තමා සතු කරගත් අතර ඔහු පුණ්‍ය ආයතන සඳහා තම ධනය මහා පරිමාණයෙන් යොදවන දානපතියකු ලෙසට ප්‍රකටව සිටියේය. කෙසේ නමුත් පුදුම සහගත ලෙස නිල් දියමන්තියේ ශාපය කිසිදිනෙක ඔහු කරා ළඟා නොවිණි.

ඔහු විසින් සිදු කරන ලද පුණ්‍ය ක්‍රියා ඊට හේතු වූ බවට විශ්වාස කෙරිණි. පසුව ව්‍යාපාරිකයා විසින් දියමන්තිය ඇමෙරිකානු රජයට පිරිනැමුයේ මහජන ප්‍රදර්ශනය සඳහා තැබීමටය. අද වන විට එම නිල් දියමන්තිය ඇමෙරිකානු ආයතනයක් භාරයේ පවතින අතර බොහෝ දෙනකුගේ නෙත් සිත් වසඟ කරන ප්‍රදර්ශන භාණ්ඩයක් වී තිබේ. කෙසේ නමුත් නිල් දියමන්තියේ ශාපය අද වන විටත් බොහෝ දෙනා අතර කතාබහට ලක්වන අබිරහසක් වී තිබේ. සැබැවින්ම මේ නිල් දියමන්තියේ ශාපයක් ගැබ් වී තිබුණාද? දියමන්තියේ හිමිකරුවන් වූ සියලුදෙනාම පාහේ ටික කලකින්ම මිය ගියේ ඇයි? නිල් දියමන්තිය ඔවුන් වෙත අවාසනාව ගෙන ආවාද? යනාදී ප්‍රශ්නවලට මේ වන තුරුත් නිසි පිළිතුරු ලැබී නොමැත. එසේ වුවත් නිල් දියමන්තියේ සැඟවුණු ගුප්ත අබිරහසක් ඇති බවට බොහෝ දෙනා අදටද විශ්වාසය පළ කරති.


Wednesday, May 23, 2018

පේරු රටේ පැහෙන ජලය ඇති ගංගාව

සියවස් ගණනාවක් පුරා, දකුණු අමෙරිකාවේ වෙසෙන පේරු වැසියන් ඇමේසන් වනාන්තරයේ ඉතා උණුසුම් ජලය ඇති මාරක ගංගාවක් ගැන කථා කරති. පුරාවෘත්තයට අනුව, ස්පාඤ්ඤ ආක්‍රමණිකයන් රත්රන් සෙවීම සඳහා වැසි වනාන්තරය තුලට අවදානම් ගමනක් ගියද, ආපසු පැමිණි ස්වල්ප දෙනා විෂ සහිත වතුර, මනුශ්‍යයන් ගිලින සර්පයන් හා පහළ සිට ඉහළට පැහෙන ජලය සහිත ගංගාවක් ගැන පැවසූහ.

පේරු හි භූ විද්‍යාඥයෙකු වන අන්ඩ්‍රේස් රූසෝ (Andrés Ruzo) ට, එම මිත්‍යා කතාව ඔහුගේ ළමා කාලයේ සිටම සිත් ගත්තේය. නමුත් පේරුරටේ භූ විද්‍යාත්මක බලශක්ති විභවයන් පිලිබඳව වූ ඔහුගේ PhD ව්‍යාපෘතිය සම්පූර්ණ කරන තුරු ඔහුට පුරාවෘත්තයේ සඳහන් වන ගඟ ඇත්තටම සැබෑවක් විය හැකි දැයි විමසා බැලීමට නොහැකි විය. කරුණු විමසූ සෑම අවස්ථාවකම විද්වතුන්ගේ සුපුරුදු පිළිතුර වූයේ "නැත" යන්නයි. උණුසුම් ජලය සහිත ගංගා ලොව විරල නොවූවද, ඒ සෑම උණුසුම් ගංගාවක්ම ගිණි කන්දක් ආශ්‍රිතව පිහිටා තිබේ. නමුත් ඇමේසන් වැසි වනාන්තරයේ ගිණි කඳු නැත.


ඉන්පසු ඔහු එක්සත් ජනපදයේ ටෙක්සස් හි දකුණු මෙතෝදිස්ත සරසවියේ අධයයන අවධියේදී පේරූහි තාප සිතියමක් නිර්මාණය කරමින් සිටියදී, මහාද්වීපයේ දැකිය හැකි වැඩිම උණුසුම් කළාප අතළොස්සෙන් එකක් අසාමාන්‍ය ලෙස ඇමේසන් වැසි වනාන්තරය තුළින් සොයාගත්තේය.

2011 දී රූසෝ ඔහුගේ නැන්දා සමග ඇමේසන් වැසි වනාන්තරයට ගමන්කළ අතර, පුරාවෘත වල සඳහන් වූ කීර්තිමත් ගංගාව ඔහුගේම ඇස්වලින් දුටුවේය.

ඔහුට විශ්වාස කළ නොහැකි පරිදි ගංගා ජලය බොහෝ උණුසුම් විය. ඔහු මුලින්ම කළේ සිය උෂ්ණත්වමානය මගින් ගංගා ජලයේ උණුසුම මැනීමයි. ගංගාවේ සාමාන්‍ය උෂ්ණත්වය සෙල්සියස් අංශක 86 ක් විය. එය නටන ජලයේ උෂ්ණත්වය නොවූවත් අනිවාර්යයෙන්ම ඊට ආසන්නය ගංගාව තවදුරටත් පුරාවෘතයක් නොවේ. වඩාත්ම ප්‍රහේළිකාව වූයේ එහි විශාලත්වයයි. උණු දිය උල්පත් අසාමාන්‍ය දෙයක් නොවේ. ඒවා ලෝකයේ අනෙක් ප්‍රදේශ වලද මෙම උෂ්ණත්වයට සමාන විය හැකි වුවද, ගඟේ ප්‍රමාණයට ආසන්න කිසිවක් නැත. ගඟ මීටර් 25 ක් දක්වා පළලකින් සහ මීටර් 6 ක් ගැඹුර වෙයි. කිලෝමීටර් 6.24 ක් දිගය.

ගංඟාව ආසන්නතම ගිනිකඳු පද්ධතියෙන් කිලෝ මීටර් 700 ක් පමණ දුරින් පිහිටා ඇති අතර එහි උෂ්ණත්වය කිසිසේත්ම පැහැදිළි කල නොහැකිය. සැබවින්ම එය ලොව එවැනි එකම ගංගාව වේ. ගඟට පුදසත්කාර කරන දේශීය ජනතාවගේ අවසරය ඇතිව, රූසෝ පසුගිය වසර පහක කාලය තිස්සේ ගංගාව, අවට පරිසර පද්ධතිය සහ විද්‍යාගාර ජල පරීක්ෂණ අධයයනය කර ඇත.

පැහැදිලිවම, රූසෝ ගඟ සොයා ගත් පළමුවැන්නා නොවන අතර, එහි ස්වදේශීය නාමය වන Shanay-timpishka යන්නෙහි අදහස වන්නේ "හිරු රශ්මියෙන් තම්බන ලද" යන්නයි. එමෙන්ම ගඟේ උෂ්ණත්වය පිළිබඳව විමතියට පත් පළමුවැන්නා ද ඔහු නොවේ.
https://youtu.be/yRNwHoc7bq0






ස්ටබ්ස්

 "ස්ටබ්ස්" (1997 අප්‍රේල් 12- 2017 ජුලි 21) යනු සුරතල් බළලෙකු වූ අතර, 2017 ජුලි මස ඔහුගේ මරණය දක්වා ඇලස්කාවේ Talkeetna නම් නගරයේ නගරාධිපති විය.

ස්ටබ්ස්, සංචාරක ආකර්ෂණයක් වූ බැවින්, දිනපතා කාඞ්පත් සහ ලිපි විශාල සංඛ්‍යාවක්ද ගලා ආ අතර, දිනකට සංචාරකයන් 30 ත් 40 ත් අතර ප්‍රමාණයක්ද ඔහු දැකීමට පැමිණ ඇත. ස්ටබ්ස් ගේ නගරාධිපති ධූරය ගරු නම්බු නාමයක් පමණක් වූයේ එම නගරය ඓතිහාසික වටිනාකමකින් යුක්ත වූ හෙයිනි.

සෑම සවස් යාමකම ස්ටබ්ස් අසල අවන්හලකට ගිය අතර වයින් වීදුරුවකින් කුප්පමේනියා සමග ජලය පානය කළේය.


වර්ෂ 1997 දී නග්ලීගේ පොදු වෙළඳ සංකීර්ණයේ කළමණාකාරවරිය වූ ලෝරි ස්ටෙක් ට ස්ටබ්ස් හමුවූයේ, තවත් බළල් පැටවුන් සමග ඇගේ රියගාලේ පෙට්ටියක සිටියදීය. බළල් පැටවුන් ගේ අයිතිකරුවන්ට උන් බෙදාදීමට අවශ්‍ය විය. ලෝරි ගේ තේරීම වුයේ වල්ගයක් නොමැති ස්ටබ්ස් විය.

මිනිස් අපේක්ෂකයන්ට විරුද්ධ වූ ඡන්දදායකයින් විසින් කරණලද ලද උද්ඝෝෂනයකින් පසු ස්ටබ්ස් තෝරා පත් කරගත් බව, සත්‍යයක් නොවුවද ස්ටබ්ස් සම්බන්ධයෙන් ඉතා ප්‍රසිද්ධ කියමනකි. ජාතික මහජන ගුවන් විදුලිය පෙන්වා දෙන්නේ මෙය "සිදුවිය නොහැකි වූ නිසා" කුඩා නගරයට සැබෑ මැතිවරනයක් නොතිබුණ බවයි. නග්ලීගේ පොදු වෙළඳ සංකීර්ණය ස්ටැබ්ස්ගේ ධූර කාලය තුල "නගරාධිපති කාර්යාලය" ලෙස භාවිතා කරන ලදී.

2013 අගෝස්තු 31 වන දින ස්ටබ්ස් ට බල්ලෙකු පහර දෙනු ලැබීය. ඔහු සැතපුම් 70 ක් දුරින් පිහිටි පශු වෛද්‍ය මධ්‍යස්ථානයක සිහි නැතිකර තබා තිබුනේ, පෙණහළුවක සිදුරක්, බිඳුණු පපු ඇටයක් සහ ඇලයේ ගැඹුරු කැපුමක් සඳහා ප්‍රතිකාර කිරීමටය. ඔහුගේ වෛද්‍ය ගාස්තු ගෙවීමට උපකාර කිරීම සඳහා අන්තර්ජාල අරමුදල් පිටුවක් පිහිටුවා තිබුණි. ස්ටබ්ස්, වෙළඳ සංකීර්ණයේ උඩු මහලේ පදිංචියට පැමිණියේ දින 9 ක් පශු වෛද්‍ය මධ්‍යස්ථානයේ රැඳී සිටීමෙන් පසුවය. පසුව ඔහුගේ ගමන්බිමන් සීමා කරන ලදී. ඔහුගේ රැකවරණය සඳහා පරිත්‍යාග ලොව දස දෙසින්ම ලැබී තිබුණි. අතිරික්තය සත්ව වාසස්ථානයකට සහ දේශීය පශු වෛද්‍ය සායන වෙත ලබා දී ඇත.

මීට අමතරව ස්ටබ්ස් තවත් කරදර වලට මුහුණ දී තිබේ. යෞවනයන් පිරිසක් බීබී තුවක්කු (වායු තුවක්කු වර්ගයකි) වලින් අවන්හලකදී ස්ටබ්ස් ට වෙඩි තැබුහ. අවන්හලේ ගැඹුරු තෙල් තාච්චුවකට ස්ටබ්ස් ඇද වැටුණි. වාසනාවට, තෙල් තාච්චුව ක්‍රියා විරහිත කොට තිබු අතර රත්වී තිබුනේ නැත.

වසර 20 ක් හා මාස 3 ක් ජීවත් වූ ස්ටබ්ස් 2017 ජූලි 21 දින මිය ගියේය.

ස්ටබ්ස් ගේ අයිතිකරුවන් යෝජනා කර ඇත්තේ තවත් පවුලේ සුරතල් බළලෙකු වන ඩෙනාලි, ස්ටබ්ස් ගේ "නගරාධිපති" ධුරය ඉදිරියට ගෙනයායුතු බවයි.



Friday, May 18, 2018

සෙබලෙකුගේ_ආදර_බිරිඳ


දණින් වැටී සුදු දෙපා ඉඹින්නට
මට හිමි නැති වාසනා පැයේ
හිමියනි නුඹගැන වීර පදක්කම්
ගෙල පළඳා කුමකටද අගේ


මේ දෙතොළැලි ඔය නළලේ තියලා
නුඹ උරයේ දඟ කරපු පැයේ
මේ සෙනෙහස අඩුවෙන් දැනුනාදෝ
මා තනිකර යුධ බිමට ගියේ

සුදු අප්පච්චී කෝ අපෙ අම්මේ
පොඩි දූ වද දෙනවානෙ ප්‍රියේ
තවත් බොරුකියා බෑ රවටන්නට
ඔයා එන්න උණුහුමට අපේ

යුගල ඇදක තනි යහන නිදන්නට
මා කල පවු කෙතරම්ද දැනේ
එහෙ මෙහෙ පෙරළී ඔබෙ රුව සෙවුවා
හිමි නැතිදා නිදිමරන රැයේ

ඔයා නොඑන්නට දූයි මායි කල
වරදද අපෙ ආදරය වුනේ
ඔය තුරුලට අපි දෙන්නා එන්නම්
සමාවෙන්න රත්තරන් මගේ

Wednesday, May 16, 2018

මහා පරිමාණයෙන් සිදුකල ළමා බිළි පූජාවක්

මහා පරිමාණයෙන් සිදුකල ළමා බිළි පූජාවක් පිළිබඳව දකුණු ඇමරිකාවේ පේරු රාජ්‍යයේ උතුරු වෙරළ තීරයෙන් සොයාගෙන ඇති අතර, බොහෝ දුරට එය ලෝක ඉතිහාසයේ විශාලතම ළමා බිළි පූජාව විය හැකි බව වාර්තා වෙයි.

මීට වසර 550 කට පමණ ඉහතදී, චිම්යූ (Chimú) අධිරාජ්‍යය පැතිර ගිය වකවානුවේ එහි අගනුවරට ආසන්නයේ, පැසිෆික් සාගරයට මුහුණලා පිහිටි කඳු බෑවුමක ඝාතනය කරන ලද පිරිමි ළමුන් 140 කට වඩා වැඩි සංඛ්‍යාවකගේ සහ ලාමා පැටවුන් 200 ක පමණ සිරුරු හමුවී තිබේ.

ඇස්ටෙක්, මායා සහ ඉන්කාවරුන් අතර මිනිස් බිළි පූජා කිරීමේ සිදුවීම්, යටත් විජිත සමයේ ස්පාඤ්ඤ ඉතිහාසයේ වාර්තා වී ඇති අතර, නූතන විද්‍යාත්මක කැණීම්වලින්ද සොයාගෙන ඇත. නමුත් මේසා විශාල පිරිමි ළමුන් සංඛ්‍යාවක් එකවර ඝාතනය කළ සිද්ධියක් මෙයට පෙර ලෝකයේ කිසිදු තැනකින් වාර්තා වී නැත.

පේරුහි උතුරුදිග Huanchaco දිස්ත්‍රික්කයේ, Huanchaquito-Las Llamas නැතහොත් කෙටියෙන් Las Llamas නමැති ප්‍රදේශයේ, මුහුදට අඩි 1000 ක් පමණ නුදුරින් පිහිටි ජනාකීර්ණ ප්‍රදේශයක මේ බිළි පුජාව පැවැත්වූ ස්ථානය පිහිටා තිබේ. යුනෙස්කෝ ලෝක උරුමයක් වන, පැරණි චිම්යූ පරිපාලන නගරය වූ Chan Chan මෙහි සිට සැතපුම් බාගයක් පමණ දුරින් පිහිටා තිබේ.

සිරුරු සමග තිබූ රැහැන් හා රෙදිපිළි රේඩියෝ කාබන් පරීක්ෂාවට ලක්කළ විට ඒවා වසර 1400 සිට 1450 දක්වා කාල පරිච්ඡේදයේ බව අනාවරණය වී තිබේ.

ළමුන් සහ සතුන් යන දෙකොටසේම පපු ඇටයේ තිරස් කැපුම් දක්නට ලැබෙන අතර ඉල ඇට බිඳී හා විසන්දි වී තිබේ. එයින් පැහැදිළි වන්නේ හෘදය ඉවත් කිරීමට පහසු වීම සඳහා පපු ඇටය කපා ඉල ඇට දෙපසට ඇද ඇති බවයි.

වැඩිහිටියන් තිදෙනෙකුගේ මළ සිරුරු, එනම් පිරිමියෙක් සහ ගැහැණුන් දෙදෙනෙකුගේ මළ සිරුරු ද මේ ආසන්නයේ තිබී සොයාගෙන ඇත. තිදෙනාගේම හිසට මොට උපකරණයකින් පහර දීම නිසා වූ බිඳීම් දක්නට ලැබේ. එම සිරුරු, බිළි පූජාවට ලක්වූ ළමුන්ගේ සිරුරු වලින් හාත්පසින් වෙනස් වෙයි. පර්යේෂකයන් අනුමාන කරන්නේ ඔවුන් බිලි පුජාව සම්බන්ධයෙන් යම්කිසි රාජකාරියක් ඉටු කරන්නට ඇති බවත්, ඉන් පසුව ඔවුන්වද මරා දමන්නට ඇති බවත්ය.

පිරිමි ළමුන් වයස අවුරුදු 5 සහ 14 අතර වයස් පරාසයේ වන අතර වැඩි දෙනා වයස අවුරුදු 8 ත් 12 ත් අතර වෙති. බොහෝ දෙනා මුහුද ඇති බටහිර දෙසට හිස සිටින පරිද්දෙන් වළලා තිබේ. ලාමා සතුන් වයස මාස 18 කට වඩා අඩු වෙන අතර ඇන්ඩීස් කඳු වැටිය ඇති නැගෙනහිර හිස සිටින පරිද්දෙන් වළලා තිබේ.

බිළි පුජා පිටියේ නැගෙනහිර දෙසට වන්නට ඇති, වර්ග අඩි 7,500 ක් පමණ වන ප්‍රදේශය පුරා ඇති වියළි මඩ තට්ටුවේ සාක්ෂි මත පදනම්ව, එක් අවස්තාවකදී ළමුන් සහ සතුන් ඝාතන සියල්ලම සිදුවී තිබේ. බිළි පුජාව පැවැත්වූ කාලයේ දැනට ඇති වැලි කන්ද මුළුමනින්ම මඩින් වැසී තිබෙන්නට ඇත.

පුරාවිද්‍යාඥයන් විසින් වියළි මඩ තට්ටුවෙන් පාවහන් පැළදි වැඩිහිටියන්ගේ, සුනඛයන්ගේ, පාවහන් නොපැළඳි දරුවන්ගේ සහ ලාමා පැටවුන් ගේ පාද සලකුණු සොයාගත් ලාමා පැටවුන්ගේ පාද සලකුණු ගැඹුරු ලිස්සා ගිය ආකාරයක් පෙන්නුම් කරයි. ඔවුන් ඔවුන්ගේ ඉරණම දක්වා බලහත්කාරයෙන් ඇදගෙන යන්නට ඇත.

පුරාවිද්‍යාඥයින්ගේ නිගමන නිවැරදි නම්, ලෝක ඉතිහාසයේ විශාලතම ළමා බිළි පූජාව වන්නේ Huanchaquito-Las Llamas හි සිදුකල බිළි පුජාවයි.

මේ වන තුරු, අපට භෞතික සාක්ෂි තිබූ විශාලතම සමූහ ළමා බිළි පූජා සිද්ධිය වුයේ, ඇස්ටෙක් වරුන්ගේ අගනගරය වූ Tenochtitlán (වර්තමානයේ මෙක්සිකෝ නගරය) හි Templo Mayor දේවස්ථානයේ දරුවන් 42 දෙනකුගේ චාරිත්‍රානුකූල බිලිදීමයි.

Las Llamas බිළි පුජාවේ දක්නට ලැබෙන සුවිශේෂී ලක්ෂණයක් වන්නේ දරුවන් හා ලාමා යන දෙවර්ගයේම පපු ඇටයේ ඇති තිරස් කැපුම්, ස්ථාවර, කාර්යක්ෂම සහ නොසැළෙන දෑතකින් සිදුකර ඇති බවයි. පසුබට වීමක් රහිත කැපුම් වලින් පෙන්නුම් කෙරෙන්නේ, ඒවා ඒ සඳහාම හොඳින් පුහුණු කරන ලද අත් දෙකකින් හෝ කීපයකින් කර ඇති බවයි.

කෙසේ වෙතත්, Las Llamas හි සිදු වූ ළමුන්ගේ හා ලාමා පැටවුන්ගේ බිළි පුජාව, නව පුරාවිද්‍යාත්මක සොයාගැනීමක් වන අතරම එය කුමන අරමුණක් උදෙසා සිදුකර ඇද්ද යන ගැටලුව මතු කරයි







මහා ගල් පර්වත තුනක දිගේ තනිව දිය අගලක් කපා ගමකට ජලය දුන් විස්මිත මිනිසෙක්...

අභියෝගයන්ට මුහුන දීමේ හැකියාව සෑම පුද්ගලයෙකුටම නැති උවද ඇතැම් පුද්ගලයින් අභියෝගයන් ජයගන්නේ ලොවම විස්මයට පත් කරමින්..ඒ අයුරින් පානීය ජලය නැ...